Art. 185e Kodeksu postępowania karnego (k.p.k.) wprowadza szczególne zasady dotyczące przesłuchiwania świadków, u których występują zaburzenia psychiczne, rozwojowe, zakłócenia zdolności postrzegania lub odtwarzania postrzeżeń. Przepis ten ma na celu ochronę takich świadków przed negatywnymi skutkami przesłuchania oraz zapewnienie, że ich zeznania będą miały odpowiednią wartość dowodową.

### Kluczowe elementy przepisu:

1. **Warunki przesłuchania**:
   - Przesłuchanie świadka z zaburzeniami psychicznymi, rozwojowymi lub zakłóceniami zdolności postrzegania/odtwarzania postrzeżeń odbywa się tylko wtedy, gdy jego zeznania mogą mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.
   - Przesłuchanie odbywa się tylko raz, chyba że pojawią się nowe, istotne okoliczności wymagające ponownego przesłuchania lub w przypadku uwzględnienia wniosku dowodowego oskarżonego, który nie miał obrońcy podczas pierwszego przesłuchania.

2. **Procedura przesłuchania**:
   - Przesłuchanie przeprowadza sąd na posiedzeniu z udziałem biegłego psychologa.
   - Przesłuchanie musi odbyć się nie później niż 14 dni od dnia wpływu wniosku.
   - Prokurator, obrońca oraz pełnomocnik mają prawo wziąć udział w przesłuchaniu.
   - Osoba wskazana w art. 51 § 2 lub 3 k.p.k. lub osoba pełnoletnia wskazana przez świadka może być obecna przy przesłuchaniu, o ile nie ogranicza to swobody wypowiedzi przesłuchiwanego.

3. **Dokumentacja przesłuchania**:
   - Na rozprawie głównej odtwarza się zapis obrazu i dźwięku przesłuchania oraz odczytuje się protokół przesłuchania.

4. **Specjalne wymagania**:
   - Biegły psycholog biorący udział w przesłuchaniu powinien być osobą płci wskazanej przez świadka, chyba że będzie to utrudniać postępowanie.
   - Jeżeli świadek ma problemy z komunikacją werbalną, przesłuchanie przeprowadza się przy wykorzystaniu komunikacji wspomagającej i alternatywnej, którymi posługuje się świadek. W takim przypadku w przesłuchaniu bierze udział biegły mający odpowiednią wiedzę w zakresie komunikacji wspomagającej i alternatywnej.

5. **Wyłączenie stosowania innych przepisów**:
   - W odniesieniu do świadków, o których mowa w § 1, nie stosuje się przepisów art. 185a-185c k.p.k.

### Komentarz:

Art. 185e k.p.k. jest wyrazem troski ustawodawcy o dobrostan świadków z zaburzeniami psychicznymi, rozwojowymi oraz zakłóceniami zdolności postrzegania lub odtwarzania postrzeżeń. Przepis ten wprowadza mechanizmy mające na celu minimalizację stresu i obciążenia psychicznego związanego z udziałem w postępowaniu karnym.

Przesłuchanie takich świadków odbywa się w warunkach zapewniających ich komfort psychiczny, a udział biegłego psychologa ma na celu ocenę stanu psychicznego świadka oraz wsparcie w trakcie przesłuchania. Wprowadzenie możliwości przesłuchania z wykorzystaniem komunikacji wspomagającej i alternatywnej jest istotnym krokiem w kierunku zapewnienia równości w dostępie do wymiaru sprawiedliwości dla osób z trudnościami w komunikacji werbalnej.

Ograniczenie liczby przesłuchań do jednego, z wyjątkiem sytuacji wyjątkowych, ma na celu ochronę świadka przed wielokrotnym przeżywaniem stresujących sytuacji. Umożliwienie obecności osób bliskich lub wskazanych przez świadka, o ile nie ogranicza to jego swobody wypowiedzi, jest dodatkowym elementem wsparcia psychicznego.

Przepis ten jest również wyrazem dążenia do zapewnienia rzetelności postępowania dowodowego, poprzez wprowadzenie obowiązku dokumentowania przesłuchania za pomocą zapisu obrazu i dźwięku oraz sporządzenia protokołu. Dzięki temu możliwe jest odtworzenie przebiegu przesłuchania na rozprawie głównej, co zwiększa transparentność i wiarygodność dowodów.

W kontekście praktycznym, art. 185e k.p.k. wymaga od organów procesowych szczególnej uwagi i staranności w organizacji przesłuchań świadków z zaburzeniami, co może wiązać się z dodatkowymi wyzwaniami logistycznymi i proceduralnymi. Jednakże, korzyści płynące z ochrony praw i dobrostanu takich świadków oraz zapewnienia rzetelności postępowania dowodowego zdecydowanie przeważają nad ewentualnymi trudnościami.

Kodeks postępowania karnego (kpk)

Art. 52a Kodeksu postępowania karnego (k.p.k.) wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące postępowania z pokrzywdzonymi oraz świadkami, którzy mogą wymagać specjalnych środków ochrony i wsparcia w toku postępowania karnego. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że organy prowadzące postępowanie karne uwzględniają indywidualne potrzeby i warunki osobiste pokrzywdzonych oraz świadków, a także charakter i okoliczności popełnionego przestępstwa.

#### 1. Ustalenie właściwości i warunków osobistych pokrzywdzonego

Zgodnie z § 1, organ prowadzący postępowanie karne ma obowiązek ustalić właściwości i warunki osobiste pokrzywdzonego oraz rodzaj i rozmiar ujemnych następstw popełnionego przestępstwa. Ustalenia te są niezbędne do zastosowania odpowiednich środków ochrony i wsparcia przewidzianych w art. 147 § 1, art. 177 § 1a, art. 184-185c, art. 185e, art. 299a § 1, art. 360 § 1 pkt 1 lit. d oraz pkt 3, art. 390 § 2 i 3 k.p.k., a także w art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o ochronie i pomocy dla pokrzywdzonego i świadka.

#### 2. Oświadczenie pokrzywdzonego

Przed rozpoczęciem czynności, o których mowa w art. 143 § 1 pkt 2 k.p.k. z zastosowaniem art. 147 § 1 k.p.k., lub innych wymienionych w art. 52a, organ prowadzący postępowanie karne odbiera od pokrzywdzonego oświadczenie, czy chce zastosowania przewidzianych środków ochrony. Oświadczenie to może być złożone na piśmie albo do protokołu. Wyjątkiem od tego obowiązku jest sytuacja, gdy odebranie oświadczenia jest niemożliwe, zastosowanie środka jest obowiązkowe lub organ działa na wniosek pokrzywdzonego.

#### 3. Kwestionariusz indywidualnej oceny pokrzywdzonego

Ustalenia dotyczące właściwości i warunków osobistych pokrzywdzonego dokonywane są przy użyciu kwestionariusza indywidualnej oceny pokrzywdzonego. Kwestionariusz ten powinien być wypełniony najpóźniej przed rozpoczęciem czynności, o których mowa w art. 143 § 1 pkt 2 k.p.k. z zastosowaniem art. 147 § 1 k.p.k., lub innych wymienionych w art. 52a. Organ prowadzący postępowanie karne może odstąpić od użycia kwestionariusza, gdy istnieje niebezpieczeństwo utraty lub zniekształcenia dowodu w razie zwłoki lub gdy utrudni to postępowanie. W takim przypadku informacje dotyczące ustaleń i oświadczenia pokrzywdzonego należy zamieścić w protokole czynności.

#### 4. Świadkowie z zaburzeniami

Przepisy art. 52a § 1-4 stosuje się odpowiednio do świadków, którzy mają zaburzenia psychiczne, rozwojowe, zakłócenia zdolności postrzegania lub odtwarzania postrzeżeń, uzasadniające przekonanie, że przesłuchanie powinno się odbyć w trybie określonym w art. 185e k.p.k. Ustalenia te są niezbędne do przeprowadzenia przesłuchania zgodnie z tym przepisem.

#### 5. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości

Minister Sprawiedliwości jest zobowiązany do określenia, w drodze rozporządzenia, wzoru kwestionariusza indywidualnej oceny, odrębnie dla pokrzywdzonego i świadka, oraz sposobu i miejsca przechowywania tego kwestionariusza. Rozporządzenie to ma na celu zapewnienie, że dane o pokrzywdzonym lub świadku są zbierane w sposób wyczerpujący i zgodny z ustawowymi wymogami ochrony danych.

### Podsumowanie

Art. 52a k.p.k. wprowadza kompleksowe regulacje mające na celu ochronę pokrzywdzonych i świadków w postępowaniu karnym. Przepis ten nakłada na organy prowadzące postępowanie karne obowiązek uwzględniania indywidualnych potrzeb i warunków osobistych tych osób oraz zapewnienia im odpowiednich środków ochrony i wsparcia. Wprowadzenie kwestionariusza indywidualnej oceny pokrzywdzonego oraz możliwość odstąpienia od jego użycia w określonych sytuacjach ma na celu elastyczne i skuteczne dostosowanie działań organów ścigania do specyfiki każdej sprawy.

Zaburzenia rozwojowe

Zaburzenia rozwojowe w przepisach

Kodeks postępowania karnego (kpk)2 przepisy