Zabezpieczenie lombardowe

Zabezpieczenie lombardowe to sposób zabezpieczenia wykonania umowy konsumenckiej pożyczki lombardowej, który ogranicza konsumentowi możliwość swobodnego dysponowania przedmiotem przekazanym jako zabezpieczenie. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „Konsumencka pożyczka lombardowa.” Jego istotą jest powiązanie określonego przedmiotu z obowiązkiem spłaty całkowitej kwoty wynikającej z umowy.

Zabezpieczenie może przybrać różne formy. W szczególności może polegać na:

• przeniesieniu własności przedmiotu przez konsumenta na przedsiębiorcę zawierającego umowę,
• zobowiązaniu się konsumenta do przeniesienia własności na przedsiębiorcę, jeżeli całkowita kwota do spłaty nie zostanie zapłacona w terminie,
• upoważnieniu przedsiębiorcy do sprzedaży przedmiotu, również w razie braku terminowej zapłaty całkowitej kwoty do spłaty,
• ustanowieniu zastawu na rzecz przedsiębiorcy.

Wspólnym elementem tych rozwiązań jest ograniczenie prawa konsumenta do dysponowania przedmiotem zabezpieczenia. Ograniczenie może istnieć od początku zawarcia umowy albo aktualizować się w związku z brakiem zapłaty w terminie, zależnie od przyjętej formy zabezpieczenia. Przedmiot zabezpieczenia może więc zostać objęty prawem przedsiębiorcy, obowiązkiem jego przeniesienia albo możliwością jego sprzedaży.

W praktyce zabezpieczenie lombardowe ma zapewnić przedsiębiorcy ochronę na wypadek niewykonania przez konsumenta obowiązku spłaty. Dzięki niemu wykonanie umowy jest powiązane z określonym składnikiem majątkowym, którego status lub możliwość rozporządzenia nim zostaje ograniczona. Jeżeli konsument zapłaci całkowitą kwotę do spłaty w terminie, znaczenie mają postanowienia dotyczące wybranej formy zabezpieczenia. Jeżeli natomiast zapłata nie nastąpi, mogą zaktualizować się przewidziane w umowie skutki, w szczególności związane z przeniesieniem własności albo sprzedażą przedmiotu. Pojęcie obejmuje zatem zarówno zabezpieczenia oparte na własności, jak i na zastawie lub upoważnieniu do sprzedaży.