Art. 213 Kodeksu postępowania karnego (k.p.k.) określa szczegółowe wymogi dotyczące ustalenia tożsamości oskarżonego oraz zebrania informacji niezbędnych do prawidłowego prowadzenia postępowania karnego. Przepis ten pełni kluczową rolę w zapewnieniu, że proces karny jest prowadzony w sposób rzetelny i zgodny z zasadami sprawiedliwości.

#### 1. Ustalenie tożsamości oskarżonego

Pierwszym krokiem w postępowaniu karnym jest dokładne ustalenie tożsamości oskarżonego. Przepis wymaga zebrania takich danych jak:
- Numer PESEL, a w przypadku jego braku, numer i nazwa dokumentu tożsamości oraz organ wydający dokument.
- Wiek, stosunki rodzinne i majątkowe, wykształcenie, zawód wyuczony i wykonywany, zajmowane stanowisko lub pełniona funkcja, miejsce pracy i źródła dochodu.
- Dane o karalności oraz, w miarę możliwości, numer telefonu lub adres poczty elektronicznej.
- Numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile został nadany.

#### 2. Dodatkowe dane dla funkcjonariuszy publicznych

W przypadku oskarżonych będących funkcjonariuszami publicznymi, przepis nakłada dodatkowy obowiązek zebrania informacji dotyczących przebiegu służby publicznej, wyróżnień oraz ukarań dyscyplinarnych. Ma to na celu pełniejsze zrozumienie kontekstu, w jakim doszło do popełnienia przestępstwa, oraz ewentualnych motywacji oskarżonego.

#### 3. Informacje z systemu teleinformatycznego

Przepis umożliwia prokuratorowi, innemu organowi prowadzącemu postępowanie przygotowawcze lub sądowi uzyskanie informacji z systemu teleinformatycznego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Informacje te dotyczą stosunków majątkowych i źródeł dochodu oskarżonego, w tym prowadzonych i zakończonych postępowań podatkowych. Uzyskanie tych danych drogą elektroniczną ma na celu przyspieszenie i usprawnienie postępowania.

#### 4. Przestępstwa w ruchu lądowym

W sprawach o przestępstwa w ruchu lądowym, określone w rozdziale XXI Kodeksu karnego, konieczne jest uzyskanie informacji z centralnej ewidencji kierowców oraz ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzonej przez Policję. Jeżeli od sporządzenia tych informacji upłynęło 6 miesięcy, należy je uzyskać ponownie, co ma na celu zapewnienie aktualności danych.

#### 5. Prawomocne skazania

Jeżeli podejrzany był już prawomocnie skazany, do akt postępowania dołącza się odpis lub wyciąg wyroku oraz dane dotyczące odbycia kary. Dokumenty te są również dołączane w sprawach o zbrodnie. Przepis ten ma na celu ustalenie, czy przestępstwo zostało popełnione w warunkach recydywy (art. 64 lub art. 64a Kodeksu karnego) lub przestępstwa skarbowego (art. 37 § 1 pkt 4 Kodeksu karnego skarbowego).

#### 6. Skazania w innych państwach członkowskich UE

Przepis § 2 stosuje się odpowiednio do orzeczeń skazujących wydanych przez sąd innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Ma to na celu zapewnienie, że informacje o skazaniach są uwzględniane niezależnie od kraju, w którym zapadły.

#### 7. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości

Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi w drodze rozporządzenia wzór i szczegółowy zakres informacji oraz sposób ich uzyskania. Rozporządzenie to ma na celu zapewnienie, że dane niezbędne do realizacji celów procesu są uzyskiwane w sposób zgodny z wymogami tajemnicy ustawowo chronionej oraz z uwzględnieniem okresów rozliczeniowych przyjętych dla poszczególnych zobowiązań podatkowych.

### Podsumowanie

Art. 213 k.p.k. jest kluczowym przepisem zapewniającym, że postępowanie karne jest prowadzone na podstawie pełnych i aktualnych informacji dotyczących oskarżonego. Przepis ten ma na celu zapewnienie rzetelności i sprawiedliwości procesu, a także umożliwienie organom ścigania i sądom skutecznego wykonywania swoich obowiązków.

Kodeks postępowania karnego (kpk)

Art. 662 Kodeksu postępowania karnego (k.p.k.) wprowadza szczególne regulacje dotyczące oskarżonych żołnierzy, które mają na celu uwzględnienie specyfiki służby wojskowej oraz jej wpływu na postępowanie karne. Przepis ten składa się z dwóch zasadniczych części: pierwsza dotyczy zbierania dodatkowych danych o oskarżonym żołnierzu, a druga odnosi się do funkcji wojskowego kuratora społecznego.

**1. Zbieranie dodatkowych danych o oskarżonym żołnierzu**

Zgodnie z art. 662 k.p.k., oprócz danych określonych w art. 213 k.p.k., które obejmują m.in. dane osobowe oskarżonego, jego miejsce zamieszkania, stan cywilny, wykształcenie, zawód, miejsce pracy, dochody, majątek, karalność oraz inne informacje istotne dla sprawy, w przypadku oskarżonego żołnierza należy również zbierać dane dotyczące:
- przebiegu służby wojskowej,
- wyróżnień,
- ukarań dyscyplinarnych.

Zbieranie tych dodatkowych informacji ma na celu pełniejsze zrozumienie kontekstu, w jakim działał oskarżony żołnierz, oraz ocenę jego postawy i zachowania w służbie wojskowej. Przebieg służby wojskowej może dostarczyć istotnych informacji o dyscyplinie, odpowiedzialności i lojalności oskarżonego, co może mieć znaczenie przy ocenie jego wiarygodności oraz motywacji. Wyróżnienia mogą świadczyć o pozytywnych aspektach jego służby, natomiast ukarania dyscyplinarne mogą wskazywać na wcześniejsze problemy z przestrzeganiem regulaminów wojskowych.

**2. Wojskowy kurator społeczny**

Druga część art. 662 k.p.k. odnosi się do instytucji wojskowego kuratora społecznego, który pełni rolę analogiczną do zawodowego kuratora sądowego. Wojskowy kurator społeczny ma uprawnienia i obowiązki zbliżone do tych, które przysługują zawodowemu kuratorowi sądowemu, jednak jego działalność jest dostosowana do specyfiki służby wojskowej.

Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, ma obowiązek określić w drodze rozporządzenia sposób powoływania oraz zakres działalności wojskowych kuratorów społecznych. Przy tworzeniu tych regulacji należy uwzględnić warunki funkcjonowania Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz wymagania służby wojskowej. Rozporządzenie powinno precyzować m.in. kryteria wyboru kuratorów, ich obowiązki, uprawnienia oraz procedury nadzoru nad ich działalnością.

**Podsumowanie**

Art. 662 k.p.k. wprowadza istotne uzupełnienia dotyczące postępowania karnego wobec żołnierzy, uwzględniając specyfikę służby wojskowej. Zbieranie dodatkowych danych o przebiegu służby, wyróżnieniach i ukaraniach dyscyplinarnych pozwala na pełniejszą ocenę oskarżonego żołnierza. Instytucja wojskowego kuratora społecznego, z odpowiednimi uprawnieniami i obowiązkami, ma na celu zapewnienie właściwego nadzoru i wsparcia w kontekście wojskowym. Rozporządzenie wydane przez Ministra Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości powinno precyzyjnie regulować te kwestie, uwzględniając specyfikę i wymagania służby wojskowej.

Wyróżnienia dyscyplinarne

Wyróżnienia dyscyplinarne w przepisach