Co do zasady sąd upadłościowy orzeka w składzie jednego sędziego zawodowego. Przepis przewiduje jednak wyjątek wskazany w ustępie 2. W sprawach dotyczących wynagrodzenia syndyka oraz przy rozpoznawaniu zażalenia na postanowienie sędziego-komisarza sąd orzeka w składzie trzech sędziów zawodowych. Sędzia-komisarz ani jego zastępca nie mogą być członkami składu sądu rozpoznającego sprawę o wynagrodzenie syndyka, jego odwołanie albo wyłączenie składnika z masy upadłości. Oznacza to, że w tych sprawach nie mogą orzekać osoby wskazane w przepisie. Jeżeli postanowienie sędziego-komisarza zostanie uchylone, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, ten sam sędzia-komisarz nie może rozpoznać jej ponownie. Wyłączenie pozostaje aktualne także wtedy, gdy uchylone zostanie postanowienie wydane po ponownym rozpoznaniu sprawy. W takiej sytuacji sprawę rozpoznaje zastępca sędziego-komisarza albo sędzia wyznaczony do tego zadania.

Prawo upadłościowe

Wynagrodzenie syndyka składa się z pięciu części. Łącznie może wynosić od dwukrotności do dwustu sześćdziesięciokrotności podstawy wynagrodzenia. Pierwsza część zależy od sumy wypłaconej wierzycielom na podstawie planów podziału, powiększonej o koszty rozwiązania stosunków pracy z pracownikami zatrudnionymi w dniu ogłoszenia upadłości. Wynosi ona od jednej podstawy przy sumie do 100 000 zł do 80 podstaw przy sumie przekraczającej 100 000 000 zł, zgodnie z progami określonymi w przepisie. Druga część zależy od liczby pracowników zatrudnionych w dniu ogłoszenia upadłości i wynosi od połowy podstawy przy 1 do 10 pracowników do 30 podstaw przy liczbie przekraczającej 400. Trzecia część zależy od liczby wierzycieli biorących udział w postępowaniu. Wynosi od połowy podstawy przy maksymalnie 10 wierzycielach do 40 podstaw przy liczbie przekraczającej 1000. Czwarta część zależy od czasu trwania postępowania, liczonego od dnia ogłoszenia upadłości do dnia wykonania ostatecznego planu podziału. Jej wysokość i możliwość przyznania zależą także od sumy podstaw ustalonych za pierwsze trzy części. Przy sumie do 8 podstaw może wynieść 4 albo 2 podstawy, przy sumie powyżej 8 do 40 podstaw może wynieść 8 albo 4 podstawy, a przy sumie powyżej 40 podstaw może wynieść 40 albo 20 podstaw. Po przekroczeniu wskazanych okresów wynagrodzenie nie jest podwyższane o tę część. Piątą część ustala sąd, do wysokości 70 podstaw, uwzględniając między innymi trudność i efektywność postępowania, skomplikowanie sytuacji prawnej i faktycznej masy upadłości, rozproszenie majątku oraz optymalizację kosztów. Podstawa wynagrodzenia to przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw, bez nagród z zysku, w trzecim kwartale poprzedniego roku, ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

Wynagrodzenie syndyka ustala sąd w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów tego tytułu. Przy podejmowaniu decyzji sąd bierze pod uwagę kilka okoliczności: wysokość funduszów masy upadłości, stopień zaspokojenia wierzycieli, nakład pracy syndyka, zakres wykonanych czynności, ich trudność oraz czas trwania postępowania. Podstawowy przedział wynagrodzenia wynosi od jednej czwartej do dwukrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, bez wypłat nagród z zysku, w czwartym kwartale poprzedniego roku. Chodzi o kwotę ogłoszoną przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. W szczególnie uzasadnionych przypadkach sąd może przyznać syndykowi wyższe wynagrodzenie, sięgające czterokrotności wskazanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia. Jest to możliwe wtedy, gdy uzasadnia je zwiększony nakład pracy syndyka, w szczególności wynikający ze stopnia skomplikowania postępowania albo z liczby wierzycieli. O wynagrodzeniu syndyka i zwrocie jego wydatków orzeka sąd upadłościowy w składzie jednego sędziego zawodowego.

Wynagrodzenie syndyka

Wynagrodzenie syndyka w przepisach

Prawo upadłościowe3 przepisy