Kodeks postępowania cywilnego

Przepis nakłada na armatorów statków wykorzystywanych do działalności wskazanej w art. 5 pkt 9 obowiązek spełnienia wymagań określonych w ustawie o bezpieczeństwie morskim. Nie muszą oni zrobić tego od razu w dniu wejścia ustawy w życie. Mają na dostosowanie się sześć miesięcy, licząc od tego dnia. Termin ten dotyczy armatorów objętych opisanym rodzajem działalności i wyznacza czas na osiągnięcie zgodności z ustawą.

o bezpieczeństwie morskim

Przepis wymaga, aby zarejestrowany leśny materiał podstawowy był sprawdzany także po jego zarejestrowaniu. Kontrola ma ustalić, czy nadal spełnia on wymagania wynikające z ustawy oraz wskazanego w przepisie rozporządzenia. Za przeprowadzenie kontroli odpowiada Minister. Nie może ona odbywać się rzadziej niż raz na pięć lat, co oznacza, że między kolejnymi kontrolami nie powinno upłynąć więcej czasu.

o leśnym materiale rozmnożeniowym

Kandydaci na sędziów sądów wojskowych i kandydaci na prokuratorów do spraw wojskowych nie mają odrębnego trybu awansu. Ich mianowanie na pierwszy stopień oficerski odbywa się według reguł przewidzianych dla żołnierzy zawodowych.

### Najważniejsze punkty

- Przepis obejmuje dwie grupy: kandydatów na sędziów sądów wojskowych oraz kandydatów na prokuratorów do spraw wojskowych.
- Warunkiem jest spełnianie wymagań określonych odpowiednio w przepisach o ustroju sądów wojskowych albo w przepisach o prokuraturze.
- Mianowanie następuje na stopień wojskowy odpowiadający stopniowi etatowemu stanowiska służbowego.
- Stosuje się zasady określone dla mianowania żołnierzy zawodowych na stopień podporucznika (podporucznika marynarki).
- Przepis nie tworzy własnej procedury awansowej, lecz wskazuje, który reżim mianowania znajduje zastosowanie.

### W praktyce

Konstrukcja łączy dwa porządki: wymagania merytoryczne pochodzą z przepisów o sądach wojskowych i o prokuraturze, a sam akt mianowania z przepisów wojskowych. Punktem odniesienia jest stopień etatowy stanowiska, więc to obsadzane stanowisko przesądza o stopniu, na który następuje mianowanie.

o obronie Ojczyzny

Art. 87 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym reguluje kwestie związane z zachowaniem mocy obowiązującej przez plany zagospodarowania przestrzennego oraz studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, które zostały uchwalone przed określonymi datami. Przepis ten ma na celu zapewnienie ciągłości planistycznej oraz określenie zasad dotyczących wartości nieruchomości w kontekście zmian planów miejscowych.

#### 1. Zachowanie mocy planów i studiów

Ustęp pierwszy artykułu stanowi, że:
- Studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin oraz plany miejscowe uchwalone po dniu 1 stycznia 1995 r. zachowują moc.
- Plany zagospodarowania przestrzennego województw uchwalone po dniu 1 stycznia 1999 r. zachowują moc.

Oznacza to, że dokumenty planistyczne uchwalone po tych datach są nadal obowiązujące i nie wymagają ponownego uchwalania.

#### 2. Plany miejscowe uchwalone przed 1 stycznia 1995 r.

Ustęp drugi artykułu odnosi się do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego uchwalonych przed dniem 1 stycznia 1995 r.:
- Te plany zachowują moc do czasu uchwalenia nowych planów, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2003 r.

W praktyce oznacza to, że plany te miały określony czas na obowiązywanie, po którym musiały zostać zastąpione nowymi planami miejscowymi.

#### 3. Wzrost i obniżenie wartości nieruchomości

Ustęp trzeci i czwarty artykułu dotyczą kwestii wzrostu i obniżenia wartości nieruchomości w kontekście zmian planów miejscowych:
- Jeżeli uchwalenie nowego planu miejscowego nastąpiło po dniu 31 grudnia 2003 r. w związku z utratą mocy przez plan uchwalony przed dniem 1 stycznia 1995 r., przepisy art. 37 ust. 1 zdanie drugie ustawy nie stosują się, jeżeli wartość nieruchomości określona przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu w starym planie jest większa niż wartość nieruchomości określona przy uwzględnieniu faktycznego sposobu jej użytkowania po utracie mocy tego planu.

W takim przypadku:
- Wzrost wartości nieruchomości, o którym mowa w art. 36 ust. 4, stanowi różnicę między wartością nieruchomości określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu obowiązującego po uchwaleniu nowego planu miejscowego a jej wartością określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu w starym planie.
- Obniżenie wartości nieruchomości, o którym mowa w art. 36 ust. 3, stanowi różnicę między wartością nieruchomości określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu w starym planie a jej wartością określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu w nowym planie miejscowym.

#### 4. Obowiązek sporządzenia planów i studiów

Ostatni ustęp artykułu nakłada obowiązek na sejmiki województw i gminy, które do dnia wejścia w życie ustawy nie uchwaliły odpowiednich planów zagospodarowania przestrzennego lub studiów:
- Sejmiki województw oraz gminy mają obowiązek sporządzenia i uchwalenia odpowiednich planów zagospodarowania przestrzennego województwa bądź studiów w terminie roku od dnia wejścia w życie ustawy, zgodnie z jej wymaganiami.

#### Podsumowanie

Art. 87 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest kluczowym przepisem zapewniającym ciągłość planistyczną oraz określającym zasady dotyczące wartości nieruchomości w kontekście zmian planów miejscowych. Przepis ten ma na celu zabezpieczenie interesów właścicieli nieruchomości oraz zapewnienie, że zmiany w planach miejscowych nie będą prowadzić do nieuzasadnionych strat lub zysków dla właścicieli nieruchomości.

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Przepis nakłada na Prezesa Urzędu obowiązek dostosowania Centralnej Ewidencji Badań Klinicznych tak, aby spełniała wymagania wskazane w określonych przepisach ustawy. Na wykonanie tego zadania przewidziano sześć miesięcy. Termin należy liczyć od dnia wejścia w życie ustawy, czyli od momentu, od którego jej przepisy zaczynają obowiązywać. Regulacja określa więc osobę odpowiedzialną za wykonanie zadania oraz czas na jego realizację.

o Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

Art. 59 Prawa budowlanego reguluje procedurę wydawania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego przez organ nadzoru budowlanego. Przepis ten jest kluczowy dla zakończenia procesu budowlanego i przejścia do fazy użytkowania obiektu. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych ustępów tego artykułu.

#### Ustęp 1
Organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59a. Kontrola ta ma na celu sprawdzenie, czy obiekt budowlany został wykonany zgodnie z projektem budowlanym, przepisami techniczno-budowlanymi oraz innymi wymaganiami wynikającymi z przepisów prawa.

#### Ustęp 2
Organ nadzoru budowlanego może w pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego określić warunki użytkowania tego obiektu albo uzależnić jego użytkowanie od wykonania, w oznaczonym terminie, określonych robót budowlanych. Jest to mechanizm, który pozwala na elastyczne podejście do sytuacji, w których nie wszystkie prace budowlane zostały zakończone, ale obiekt może być już użytkowany pod pewnymi warunkami.

#### Ustęp 3
Jeżeli organ nadzoru budowlanego stwierdzi, że obiekt budowlany spełnia warunki określone w ust. 1, pomimo niewykonania części robót wykończeniowych lub innych robót budowlanych związanych z obiektem, w wydanym pozwoleniu na użytkowanie może określić termin wykonania tych robót. Wyjątkiem są instalacje i urządzenia służące ochronie środowiska, które muszą być w pełni ukończone przed wydaniem pozwolenia na użytkowanie.

#### Ustęp 4
Inwestor jest obowiązany zawiadomić organ nadzoru budowlanego o zakończeniu robót budowlanych prowadzonych po przystąpieniu do użytkowania obiektu budowlanego na podstawie pozwolenia na użytkowanie. Jest to istotne dla monitorowania stanu technicznego obiektu i zapewnienia, że wszystkie prace zostały wykonane zgodnie z wymaganiami.

#### Ustęp 5
Organ nadzoru budowlanego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 1 i w art. 57 ust. 1-4. Przepisy art. 51 stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że organ ma obowiązek odmówić wydania pozwolenia, jeśli obiekt nie spełnia wszystkich wymaganych norm i przepisów.

#### Ustęp 6
Decyzję o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego organ nadzoru budowlanego przesyła niezwłocznie organowi, który wydał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub pozwolenia, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej. W przypadku inwestycji KZN organ nadzoru budowlanego przesyła niezwłocznie Prezesowi Krajowego Zasobu Nieruchomości decyzję o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego albo decyzję o odmowie wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Jest to ważne dla koordynacji działań różnych organów administracji publicznej.

#### Ustęp 7
Stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor, a w przypadku inwestycji KZN - inwestor i Prezes Krajowego Zasobu Nieruchomości. Ograniczenie kręgu stron postępowania ma na celu uproszczenie i przyspieszenie procedury administracyjnej.

### Podsumowanie
Art. 59 Prawa budowlanego jest kluczowym przepisem regulującym procedurę wydawania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Przepis ten zapewnia, że obiekt budowlany jest bezpieczny i zgodny z przepisami prawa przed jego oddaniem do użytkowania. Jednocześnie wprowadza mechanizmy elastyczności, pozwalając na użytkowanie obiektu pod pewnymi warunkami, co może być korzystne dla inwestorów.

Prawo budowlane

Art. 19a Prawa farmaceutycznego wprowadza istotne wyjątki od stosowania procedur wzajemnego uznania oraz procedur zdecentralizowanej w odniesieniu do określonych sytuacji i kategorii produktów leczniczych. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych punktów tego artykułu.

#### 1. Zmiana danych objętych pozwoleniem oraz dokumentacji
Procedury wzajemnego uznania oraz procedury zdecentralizowanej nie stosuje się w przypadku złożenia wniosku o zmianę danych objętych pozwoleniem oraz zmianę dokumentacji, jeśli:
- Pozwolenie nie było wydane zgodnie z art. 18a albo 19.
- Dokumentacja, w tym Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) lub Charakterystyka Produktu Leczniczego Weterynaryjnego, oznakowanie opakowań i ulotka, nie została ujednolicona na podstawie przepisu art. 31 ust. 1.

Oznacza to, że dla produktów, które nie przeszły przez procedury określone w art. 18a lub 19, lub których dokumentacja nie została odpowiednio ujednolicona, nie można stosować uproszczonych procedur wzajemnego uznania lub zdecentralizowanej.

#### 2. Produkty lecznicze homeopatyczne
Wyjątek dotyczy również produktów leczniczych homeopatycznych innych niż te, o których mowa w art. 21 ust. 1 i 4. Produkty te są wyłączone z procedur wzajemnego uznania oraz procedur zdecentralizowanej, co oznacza, że muszą one przejść przez bardziej szczegółowe i indywidualne procedury rejestracyjne.

#### 3. Tradycyjne produkty lecznicze roślinne
Procedury wzajemnego uznania oraz procedury zdecentralizowanej nie mają zastosowania do tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych, dla których:
- Nie opracowano monografii wspólnotowej, o której mowa w art. 16h ust. 3 dyrektywy 2001/83/WE.
- Nie składają się z substancji roślinnych, przetworów lub ich zestawienia, występujących na wspólnotowej liście tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych, o której mowa w art. 16f ust. 1 dyrektywy 2001/83/WE.

Oznacza to, że tradycyjne produkty lecznicze roślinne, które nie spełniają powyższych kryteriów, muszą być rejestrowane w sposób indywidualny, bez możliwości korzystania z uproszczonych procedur.

#### 4. Produkty lecznicze z niekompletną dokumentacją
Wyjątek dotyczy również produktów leczniczych, których dokumentacja nie została uzupełniona i doprowadzona do zgodności z wymaganiami ustawy, o których mowa w załączniku XII do Traktatu akcesyjnego z 2003 roku. W przypadku gdy podmiot odpowiedzialny wskaże Rzeczpospolitą Polską jako państwo referencyjne, produkty te również nie mogą korzystać z procedur wzajemnego uznania oraz procedur zdecentralizowanej.

### Podsumowanie
Art. 19a Prawa farmaceutycznego wprowadza istotne ograniczenia w stosowaniu procedur wzajemnego uznania oraz procedur zdecentralizowanej, co ma na celu zapewnienie, że tylko produkty lecznicze spełniające określone kryteria mogą korzystać z tych uproszczonych procedur. Wyjątki te mają na celu zapewnienie wysokiego poziomu bezpieczeństwa i skuteczności produktów leczniczych dostępnych na rynku.

Wymagania ustawy

Wymagania ustawy w przepisach

Kodeks postępowania cywilnego1 przepis

o bezpieczeństwie morskim1 przepis

o leśnym materiale rozmnożeniowym1 przepis

o obronie Ojczyzny1 przepis

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym1 przepis

o Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych1 przepis

Prawo budowlane1 przepis

Prawo farmaceutyczne1 przepis

Prawo o stowarzyszeniach1 przepis