Wyłudzeniach skarbowych

„Wyłudzenia skarbowe” to ustawowo określona kategoria przestępstw związanych z naruszeniem obowiązków podatkowych lub wykorzystaniem dokumentów i rozliczeń w sposób prowadzący do uszczuplenia należności publicznoprawnych. Definicja tego pojęcia znajduje się w ustawie „Ordynacja podatkowa” i ma charakter zamknięty, ponieważ obejmuje wyłącznie czyny wskazane w konkretnych przepisach Kodeksu karnego skarbowego oraz Kodeksu karnego.

Do tej kategorii zaliczają się określone przestępstwa skarbowe wymienione w art. 54, art. 55, art. 56, art. 62 oraz art. 76 Kodeksu karnego skarbowego. Chodzi o czyny opisane w paragrafach wskazanych w definicji, a więc nie o każde naruszenie prawa podatkowego ani o każde przestępstwo skarbowe. Zakres pojęcia obejmuje także przestępstwa z art. 270a, art. 271a i art. 277a Kodeksu karnego, dotyczące określonych działań związanych z dokumentami i rozliczeniami, w szczególności takimi, które mogą służyć nierzetelnemu wykazywaniu zdarzeń gospodarczych.

Definicja uwzględnia ponadto udział w zorganizowanej grupie albo związku przestępczym, jeżeli grupa lub związek mają na celu popełnianie przestępstw należących do opisanej kategorii. Oznacza to, że znaczenie może mieć nie tylko bezpośrednie dokonanie czynu, lecz także zorganizowanie działalności ukierunkowanej na jego popełnianie.

W praktyce określenie „wyłudzenia skarbowe” służy do jednoznacznego wskazania, jakie rodzaje przestępstw ustawodawca obejmuje tą nazwą. Ma znaczenie przy stosowaniu przepisów Ordynacji podatkowej, które posługują się tym pojęciem, ponieważ pozwala ustalić, czy dane zachowanie mieści się w ustawowym katalogu. Sama potoczna ocena, że doszło do wyłudzenia podatku, nie wystarcza do zakwalifikowania czynu jako „wyłudzenia skarbowe” w rozumieniu tej definicji. Decyduje przyporządkowanie zachowania do jednego z wymienionych przepisów i spełnienie jego ustawowych przesłanek.