Wyłączna strefa ekonomiczna Rzeczypospolitej Polskiej

Wyłączna strefa ekonomiczna Rzeczypospolitej Polskiej to określony prawem obszar morski, którego znaczenie na potrzeby ustawy Prawo ochrony środowiska ustala się zgodnie z przepisami regulującymi polskie obszary morskie i administrację morską. Nie chodzi więc o potoczne określenie części morza ani o obszar wyznaczany wyłącznie na podstawie samej ustawy Prawo ochrony środowiska. Jest to termin prawny, którego pełna treść wynika z przepisów wskazanej ustawy o obszarach morskich.

Najważniejszym elementem tego pojęcia jest jego odesłanie do innego aktu prawnego. Aby ustalić, jaki obszar obejmuje strefa, jaki ma status oraz jak należy rozumieć jej nazwę, trzeba sięgnąć do regulacji dotyczących obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej. Sama definicja w Prawie ochrony środowiska nie opisuje granic strefy ani nie przedstawia szczegółowych zasad jej funkcjonowania. Wskazuje jedynie, że w tej ustawie należy posługiwać się znaczeniem nadanym jej przez przepisy odrębne.

W Prawie ochrony środowiska pojęcie to pełni przede wszystkim funkcję porządkującą i zakresową. Pozwala jednoznacznie określić, do jakiego obszaru morskiego odnoszą się przepisy, które używają tej nazwy. Dzięki temu organy stosujące ustawę oraz inne podmioty mogą ustalić, czy dana regulacja dotyczy także wyłącznej strefy ekonomicznej, bez tworzenia odrębnego, konkurencyjnego znaczenia tego terminu.

W praktyce poprawne rozumienie hasła wymaga zatem odczytania go łącznie z ustawą regulującą polskie obszary morskie. Przy interpretacji nie należy opierać się wyłącznie na potocznym znaczeniu słów „wyłączna strefa ekonomiczna”, lecz uwzględnić prawne znaczenie przyjęte w przepisach, do których odsyła Prawo ochrony środowiska. Pojęcie może mieć znaczenie także przy stosowaniu innych regulacji dotyczących ochrony środowiska na obszarach morskich.