Art. 292 Ordynacji podatkowej stanowi przepis o charakterze odsyłającym, który ma na celu uzupełnienie regulacji zawartych w danym dziale Ordynacji podatkowej poprzez odwołanie się do innych przepisów tego aktu prawnego. Przepis ten wskazuje, że w sprawach nieuregulowanych w danym dziale należy stosować odpowiednio określone artykuły oraz rozdziały z działu IV Ordynacji podatkowej.

Komentarz do art. 292 Ordynacji podatkowej:

1. **Charakter przepisu**: Art. 292 jest przepisem odsyłającym, co oznacza, że jego celem jest wskazanie, jakie inne przepisy Ordynacji podatkowej mają zastosowanie w sytuacjach, które nie zostały bezpośrednio uregulowane w danym dziale. Tego rodzaju przepisy są często stosowane w aktach prawnych, aby uniknąć powtarzania tych samych regulacji w różnych miejscach ustawy.

2. **Zakres stosowania**: Przepis ten odnosi się do szerokiego zakresu artykułów i rozdziałów z działu IV Ordynacji podatkowej. W szczególności wymienia:
   - Art. 102, 135, 138, 139 § 4, 140 § 2, 141 i 142,
   - Rozdziały 1, 2, 3a, 5, 6, 9 (z wyłączeniem art. 171a), 10, 11 (z wyłączeniem art. 182-185), 12, 14, 16, 22 i 23.

3. **Wyłączenia**: Art. 292 zawiera również wyłączenia, co oznacza, że pewne przepisy z działu IV nie mają zastosowania w sprawach nieuregulowanych w danym dziale. Wyłączenia te dotyczą:
   - Art. 171a,
   - Art. 182-185.

4. **Znaczenie praktyczne**: W praktyce oznacza to, że organy podatkowe oraz podatnicy muszą sięgać do wskazanych przepisów i rozdziałów działu IV, gdy napotkają na kwestie nieuregulowane w danym dziale. Przykładowo, jeśli w danym dziale nie ma szczegółowych przepisów dotyczących terminów, organ podatkowy powinien odwołać się do odpowiednich przepisów działu IV.

5. **Odpowiednie stosowanie**: Termin „stosuje się odpowiednio” oznacza, że przepisy te nie są stosowane wprost, ale z uwzględnieniem specyfiki danej sprawy. Oznacza to, że należy dostosować treść tych przepisów do kontekstu i charakteru sprawy, w której mają być zastosowane.

6. **Cel regulacji**: Celem art. 292 jest zapewnienie spójności i kompletności regulacji prawnych w Ordynacji podatkowej. Dzięki temu przepisowi unika się luk prawnych, które mogłyby powstać w wyniku braku szczegółowych regulacji w danym dziale.

Podsumowując, art. 292 Ordynacji podatkowej pełni kluczową rolę w zapewnieniu kompleksowości i spójności regulacji podatkowych, umożliwiając stosowanie odpowiednich przepisów z działu IV w sytuacjach nieuregulowanych w danym dziale. Jest to istotny mechanizm prawny, który pozwala na elastyczne i adekwatne stosowanie przepisów prawa podatkowego.

Wyłączenie art

Wyłączenie art w przepisach