Wykorzystywanie substancji

„Wykorzystywanie substancji” to pojęcie, którego znaczenie w ustawie „Prawo ochrony środowiska” obejmuje nie tylko bezpośrednie używanie substancji, lecz także ich gromadzenie. Oznacza to, że w ramach tej kategorii może mieścić się również samo skupianie lub utrzymywanie substancji w określonym miejscu, nawet jeżeli w danym momencie nie są one zużywane ani poddawane dalszym czynnościom.

Najważniejszym elementem tego ujęcia jest szeroki zakres pojęcia. Ustawodawca wskazuje, że istotne może być zarówno faktyczne posługiwanie się substancją, jak i doprowadzenie do jej zgromadzenia. Gromadzenie należy rozumieć jako zebranie większej ilości substancji albo przechowywanie jej w sposób, który powoduje, że substancja pozostaje skupiona i dostępna w ramach określonego działania. Nie jest więc konieczne, aby substancja została od razu wykorzystana w potocznym znaczeniu tego słowa.

Przesłanki pojęcia można ująć następująco:

• przedmiotem działania jest substancja,
• działanie może polegać na jej używaniu albo na jej gromadzeniu,
• gromadzenie jest traktowane jako element tego samego pojęcia, a nie jako całkowicie odrębna sytuacja.

Takie ukształtowanie definicji służy temu, aby przepisy ochrony środowiska mogły odnosić się nie tylko do momentu aktywnego użycia substancji, lecz także do etapu, na którym substancje są skupiane lub utrzymywane. Ma to znaczenie praktyczne przy ustalaniu, czy określone zachowanie mieści się w zakresie regulacji dotyczących substancji. Dzięki temu samo ich zgromadzenie nie zostaje pominięte tylko dlatego, że nie doszło jeszcze do dalszego wykorzystania.

W konsekwencji pojęcie należy odczytywać szeroko, z uwzględnieniem obu wskazanych form działania. Obejmuje ono korzystanie z substancji, ale także sytuację, w której substancje są gromadzone. Znaczenie tego rozszerzenia zależy od przepisu, w którym pojęcie zostało użyte, jednak jego podstawowy sens pozostaje taki sam: zakres wykorzystywania obejmuje również etap gromadzenia substancji.