Art. 186 Kodeksu pracy reguluje prawo pracownika do urlopu wychowawczego, który jest jednym z kluczowych uprawnień pracowniczych związanych z rodzicielstwem. Przepis ten ma na celu umożliwienie pracownikom sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, co jest istotnym elementem polityki prorodzinnej państwa.

#### 1. Prawo do urlopu wychowawczego

Zgodnie z § 1, pracownik zatrudniony co najmniej 6 miesięcy ma prawo do urlopu wychowawczego. Do tego okresu zatrudnienia wlicza się poprzednie okresy zatrudnienia, co oznacza, że nie musi to być ciągłe zatrudnienie u jednego pracodawcy. Jest to korzystne rozwiązanie dla pracowników, którzy zmieniali pracodawcę, ale łącznie przepracowali wymagany okres.

#### 2. Wymiar urlopu

Wymiar urlopu wychowawczego wynosi do 36 miesięcy (§ 2). Urlop ten może być udzielany na okres nie dłuższy niż do zakończenia roku kalendarzowego, w którym dziecko kończy 6 rok życia. W przypadku dzieci z orzeczeniem o niepełnosprawności, urlop może być przedłużony do 18 roku życia dziecka (§ 3).

#### 3. Podział urlopu między rodziców

Urlop wychowawczy przysługuje łącznie obojgu rodzicom lub opiekunom dziecka (§ 4). Każdy z rodziców ma jednak wyłączne prawo do jednego miesiąca urlopu, którego nie można przenieść na drugiego rodzica (§ 5). Jest to mechanizm mający na celu zachęcenie obojga rodziców do aktywnego uczestnictwa w opiece nad dzieckiem.

#### 4. Procedura udzielania urlopu

Urlop wychowawczy jest udzielany na wniosek pracownika, który musi być złożony w formie papierowej lub elektronicznej co najmniej 21 dni przed rozpoczęciem urlopu (§ 7). Pracodawca jest zobowiązany uwzględnić wniosek pracownika. Pracownik ma również prawo wycofać wniosek o urlop nie później niż na 7 dni przed jego rozpoczęciem (§ 7^1).

#### 5. Podział urlopu na części

Urlop wychowawczy może być udzielany nie więcej niż w 5 częściach (§ 8). Liczbę części ustala się na podstawie liczby złożonych wniosków o udzielenie urlopu. Jest to elastyczne rozwiązanie, które pozwala rodzicom na dostosowanie opieki nad dzieckiem do ich indywidualnych potrzeb i sytuacji rodzinnej.

#### 6. Specjalne przypadki

Przepis przewiduje również szczególne sytuacje, w których jeden z rodziców ma prawo do pełnego wymiaru urlopu wychowawczego (36 miesięcy), np. gdy drugi rodzic nie żyje, nie przysługuje mu władza rodzicielska, został jej pozbawiony, lub władza ta została ograniczona lub zawieszona (§ 9). Podobne uprawnienia przysługują jedynemu opiekunowi dziecka (§ 10).

### Podsumowanie

Art. 186 Kodeksu pracy jest kluczowym przepisem wspierającym rodziców w godzeniu obowiązków zawodowych z rodzicielskimi. Przepis ten zapewnia elastyczność w korzystaniu z urlopu wychowawczego, umożliwiając podział urlopu na części oraz uwzględniając różne sytuacje rodzinne. Pracodawcy są zobowiązani do respektowania wniosków pracowników o urlop wychowawczy, co podkreśla znaczenie tego uprawnienia w polskim systemie prawnym.

Kodeks pracy

Art. 404 ustawy o obronie Ojczyzny reguluje kwestie związane z umorzeniem postępowania dyscyplinarnego. Przepis ten określa zarówno obligatoryjne, jak i fakultatywne przesłanki umorzenia postępowania.

#### 1. Przesłanki obligatoryjne umorzenia postępowania dyscyplinarnego

Postępowanie dyscyplinarne musi zostać umorzone w następujących przypadkach:

1. **Przedawnienie wymierzenia kary dyscyplinarnej**:
   - Przedawnienie jest instytucją prawną, która powoduje, że po upływie określonego czasu nie można wymierzyć kary za przewinienie dyscyplinarne. Przedawnienie ma na celu zapewnienie stabilności i pewności prawnej.

2. **Wszczęcie postępowania po upływie terminu określonego w art. 382 ust. 1**:
   - Art. 382 ust. 1 określa termin, w jakim można wszcząć postępowanie dyscyplinarne. Wszczęcie postępowania po upływie tego terminu jest bezskuteczne i prowadzi do jego umorzenia.

3. **Brak znamion czynu stanowiącego przewinienie dyscyplinarne**:
   - Jeżeli ustalono, że czyn przypisany obwinionemu nie wypełnia znamion przewinienia dyscyplinarnego, postępowanie musi zostać umorzone. Oznacza to, że nie ma podstaw do dalszego prowadzenia postępowania.

4. **Śmierć lub uznanie obwinionego za zaginionego**:
   - Postępowanie dyscyplinarne nie może być prowadzone wobec osoby zmarłej lub uznanej za zaginioną.

5. **Utrata podległości orzecznictwu dyscyplinarnemu**:
   - Jeżeli obwiniony przestał podlegać orzecznictwu dyscyplinarnemu, postępowanie musi zostać umorzone.

6. **Prawomocne zakończenie postępowania w sprawie tego samego czynu**:
   - Nie można prowadzić dwóch postępowań dyscyplinarnych w sprawie tego samego czynu. Jeżeli jedno postępowanie zostało prawomocnie zakończone, drugie musi zostać umorzone.

#### 2. Przesłanki fakultatywne umorzenia postępowania dyscyplinarnego

Postępowanie dyscyplinarne może zostać umorzone w następujących przypadkach:

1. **Długotrwała choroba obwinionego**:
   - Jeżeli obwiniony cierpi na długotrwałą chorobę, która uniemożliwia prowadzenie postępowania, może ono zostać umorzone.

2. **Wycofanie wniosku o wszczęcie postępowania**:
   - Art. 380 ust. 5 przewiduje możliwość wycofania wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego. W takim przypadku postępowanie może zostać umorzone.

#### 3. Wyjątek dotyczący przedawnienia karalności

Przepis ten wprowadza istotny wyjątek dotyczący przedawnienia karalności. Orzeczenia o umorzeniu postępowania z uwagi na przedawnienie karalności nie wydaje się, jeżeli zebrane dowody uzasadniają uniewinnienie obwinionego od popełnienia zarzuconego mu czynu. Oznacza to, że w sytuacji, gdy dowody jednoznacznie wskazują na niewinność obwinionego, postępowanie nie powinno być umarzane z powodu przedawnienia, lecz powinno zakończyć się uniewinnieniem.

### Podsumowanie

Art. 404 ustawy o obronie Ojczyzny precyzyjnie określa przesłanki umorzenia postępowania dyscyplinarnego, zarówno obligatoryjne, jak i fakultatywne. Przepis ten ma na celu zapewnienie sprawiedliwości i efektywności postępowania dyscyplinarnego, jednocześnie chroniąc prawa obwinionego. Wyjątek dotyczący przedawnienia karalności podkreśla znaczenie dowodów wskazujących na niewinność obwinionego, co jest istotnym elementem w kontekście ochrony praw jednostki.

o obronie Ojczyzny

Art. 113p ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (dalej: „Ustawa”) wprowadza mechanizmy współpracy międzynarodowej w ramach Unii Europejskiej w kontekście stosowania przepisów dotyczących ochrony konkurencji, w szczególności art. 101 i 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Przepis ten umożliwia Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej: „Prezes Urzędu”) wystąpienie do innego państwa członkowskiego UE z wnioskiem o powiadomienie podmiotu o decyzjach, postanowieniach oraz innych dokumentach związanych z postępowaniem.

#### 1. Zakres zastosowania

Art. 113p ust. 1 określa, że Prezes Urzędu może wystąpić z wnioskiem do innego państwa członkowskiego UE o powiadomienie podmiotu, w stosunku do którego podjęto czynności na podstawie art. 101 lub 102 TFUE. Przepisy te dotyczą zakazu porozumień ograniczających konkurencję oraz nadużywania pozycji dominującej.

#### 2. Procedura wnioskowania

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, musi być sporządzony w języku urzędowym państwa członkowskiego realizującego wniosek lub w innym języku uzgodnionym przez Prezesa Urzędu i to państwo. Do wniosku dołącza się jednolity instrument oraz tłumaczenie dokumentu, który jest przedmiotem wniosku.

#### 3. Zarzuty do jednolitego instrumentu

Podmiot, którego dotyczy wniosek, ma prawo wniesienia zarzutów do jednolitego instrumentu. Zarzuty mogą dotyczyć niezgodności z treścią dokumentu będącego przedmiotem wniosku, w szczególności w zakresie określenia podmiotu, istotnych faktów lub okoliczności. Zarzuty wnosi się do Prezesa Urzędu w okresie realizacji wniosku przez państwo członkowskie UE.

#### 4. Postępowanie w sprawie zarzutów

Prezes Urzędu jest zobowiązany do niezwłocznego informowania państwa członkowskiego UE o wszczęciu postępowania w sprawie zarzutów. Wydaje on postanowienie o niedopuszczalności zarzutów, uznaniu zarzutów w całości lub części, bądź odmowie uznania zarzutów. Na postanowienie przysługuje zażalenie do sądu ochrony konkurencji i konsumentów w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia.

#### 5. Konsekwencje zakończenia postępowania

Po ostatecznym zakończeniu postępowania w sprawie zarzutów, Prezes Urzędu ma obowiązek wycofania wniosku, zmiany wniosku lub poinformowania państwa członkowskiego UE o zakończeniu postępowania.

### Wnioski

Art. 113p Ustawy wprowadza istotne mechanizmy współpracy międzynarodowej, które mają na celu skuteczne egzekwowanie przepisów dotyczących ochrony konkurencji w ramach UE. Przepis ten zapewnia również ochronę praw podmiotów, wobec których podejmowane są działania, poprzez możliwość wniesienia zarzutów oraz zażalenia na postanowienia Prezesa Urzędu. Wprowadzenie tych procedur jest kluczowe dla zapewnienia transparentności i praworządności w postępowaniach dotyczących ochrony konkurencji na poziomie międzynarodowym.

o ochronie konkurencji i konsumentów

Art. 113r ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów wprowadza mechanizm umożliwiający Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) wystąpienie do organów innych państw członkowskich Unii Europejskiej z wnioskiem o egzekucję kar pieniężnych lub okresowych kar pieniężnych nałożonych na podmioty naruszające przepisy art. 101 lub art. 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Przepisy te dotyczą zakazu porozumień ograniczających konkurencję oraz nadużywania pozycji dominującej.

#### Warunki wystąpienia z wnioskiem o egzekucję

Prezes UOKiK może wystąpić z wnioskiem o egzekucję kary pieniężnej lub okresowej kary pieniężnej w dwóch przypadkach:
1. Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie jest znany majątek podmiotu, z którego kara mogłaby być zaspokojona.
2. Podmiot, na który została nałożona kara, nie ma siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

#### Procedura wystąpienia z wnioskiem

Wniosek o egzekucję musi być sporządzony w języku urzędowym państwa członkowskiego, do którego jest kierowany. Do wniosku dołącza się jednolity instrument, którego załącznikiem jest kopia decyzji o nałożeniu kary. Prezes UOKiK jest również zobowiązany do przesłania tłumaczenia decyzji na język urzędowy państwa członkowskiego realizującego wniosek.

#### Koszty realizacji wniosku

W przypadku bezskutecznej realizacji wniosku przez państwo członkowskie, Prezes UOKiK pokrywa koszty jego realizacji na żądanie tego państwa.

#### Zarzuty do jednolitego instrumentu

Podmiot, którego dotyczy wniosek o egzekucję, ma prawo wnieść zarzuty do jednolitego instrumentu. Podstawą zarzutu może być niezgodne z treścią decyzji określenie:
- podmiotu, którego dotyczy wniosek,
- kwoty kary,
- okresu, którego dotyczy kara.

Zarzuty wnosi się do Prezesa UOKiK w okresie realizacji wniosku przez państwo członkowskie. Prezes UOKiK informuje państwo członkowskie o wszczęciu postępowania w sprawie zarzutów.

#### Postanowienia Prezesa UOKiK

Prezes UOKiK wydaje postanowienie:
- o niedopuszczalności zarzutów, jeśli podstawa zarzutu jest niezgodna z przepisami,
- uznania zarzutów w całości lub części,
- odmowy uznania zarzutów.

Na postanowienie przysługuje zażalenie do sądu ochrony konkurencji i konsumentów w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.

#### Dalsze działania Prezesa UOKiK

Po ostatecznym zakończeniu postępowania w sprawie zarzutów, Prezes UOKiK może:
- wycofać wniosek o egzekucję,
- zmienić wniosek o egzekucję,
- wystąpić z wnioskiem o dalszą egzekucję kary.

#### Informacje zawarte we wniosku

Wniosek o egzekucję musi zawierać szczegółowe informacje, takie jak:
- dane identyfikacyjne podmiotu,
- streszczenie istotnych faktów i okoliczności,
- streszczenie decyzji,
- dane kontaktowe organu realizującego wniosek,
- informacje o terminach przedawnienia,
- kwotę kary,
- informacje o staraniach podjętych przez Prezesa UOKiK w celu wyegzekwowania kary na terytorium Polski.

### Podsumowanie

Art. 113r ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów stanowi istotny mechanizm współpracy międzynarodowej w zakresie egzekucji kar pieniężnych nałożonych za naruszenia przepisów konkurencji. Przepis ten umożliwia skuteczne egzekwowanie kar nałożonych na podmioty, które nie posiadają majątku lub siedziby na terytorium Polski, co zwiększa efektywność działań Prezesa UOKiK w zakresie ochrony konkurencji i konsumentów.

Przepis wskazuje, że wniosek o przyznanie pomocy nie jest składany w dowolnej formie. Także jego zmiana albo wycofanie wymagają użycia systemu teleinformatycznego Agencji. Wnioskodawca powinien skorzystać z tego systemu i postępować zgodnie ze sposobem określonym w przepisach dotyczących Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Regulacja obejmuje zarówno złożenie pierwotnego wniosku, jak i późniejsze działania dotyczące jego treści lub rezygnacji z niego.

o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027

Art. 119zc Ordynacji podatkowej wprowadza regulacje dotyczące opłat związanych z wnioskiem o wydanie opinii zabezpieczającej. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do tego przepisu:

1. **Wysokość opłaty i termin jej uiszczenia**:
   - Wniosek o wydanie opinii zabezpieczającej podlega opłacie w wysokości 20 000 zł.
   - Opłatę tę należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. Jest to termin nieprzekraczalny, co oznacza, że brak wpłaty w tym terminie może skutkować pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.

2. **Opłata za wspólny wniosek**:
   - W przypadku wspólnego wniosku zainteresowanych, opłata ulega zwiększeniu o 5000 zł od piątego i każdego kolejnego zainteresowanego. Oznacza to, że jeśli wniosek składany jest przez więcej niż cztery podmioty, za każdego dodatkowego wnioskodawcę należy doliczyć 5000 zł.

3. **Zwrot opłaty**:
   - Opłata podlega zwrotowi w dwóch przypadkach:
     a) Wycofanie wniosku w terminie 6 miesięcy od dnia jego złożenia - w takim przypadku zwracana jest połowa opłaty.
     b) Uiszczenie opłaty w kwocie wyższej niż należna - w takim przypadku zwracana jest nadpłacona część.
   - Zwrot opłaty następuje nie później niż w terminie 7 dni od dnia zakończenia postępowania w sprawie wydania opinii zabezpieczającej.

4. **Koszty postępowania**:
   - Koszty postępowania, o których mowa w art. 265 § 1 pkt 1 i 3 Ordynacji podatkowej, obciążają wnioskodawcę. Oznacza to, że wnioskodawca ponosi koszty związane z postępowaniem, takie jak koszty doręczeń czy koszty związane z uzyskaniem opinii biegłych.

**Komentarz praktyczny**:
- **Dla wnioskodawców**: Przed złożeniem wniosku o wydanie opinii zabezpieczającej, wnioskodawcy powinni dokładnie przemyśleć, czy są gotowi ponieść koszty związane z opłatą oraz ewentualnymi dodatkowymi kosztami postępowania. Warto również pamiętać o terminie 7 dni na uiszczenie opłaty, aby uniknąć pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
- **Dla organów podatkowych**: Organy podatkowe powinny dokładnie monitorować terminy wpłat oraz prawidłowość uiszczonych kwot, aby zapewnić sprawne i zgodne z przepisami prowadzenie postępowań w sprawie wydania opinii zabezpieczających.

Podsumowując, art. 119zc Ordynacji podatkowej wprowadza jasne zasady dotyczące opłat za wnioski o wydanie opinii zabezpieczającej, co ma na celu uporządkowanie i usprawnienie tego rodzaju postępowań.

Ordynacja podatkowa

Art. 14f Ordynacji podatkowej reguluje kwestie związane z opłatą za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Interpretacja indywidualna jest narzędziem, które pozwala podatnikom uzyskać wiążącą opinię organu podatkowego na temat zastosowania przepisów prawa podatkowego do konkretnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych postanowień tego artykułu.

1. **Wysokość opłaty i termin jej uiszczenia**:
   - Ustawodawca ustalił opłatę za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej na poziomie 40 zł. Jest to stosunkowo niska kwota, co ma na celu zapewnienie dostępności tej usługi dla szerokiego grona podatników.
   - Opłatę należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. Termin ten jest krótki, co wymaga od podatnika szybkiego działania, aby uniknąć negatywnych konsekwencji, takich jak odrzucenie wniosku.

2. **Opłata za odrębne stany faktyczne lub zdarzenia przyszłe**:
   - W przypadku, gdy w jednym wniosku przedstawione są różne stany faktyczne lub zdarzenia przyszłe, opłata jest pobierana od każdego z nich osobno. Jest to logiczne rozwiązanie, ponieważ każdy stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe wymaga odrębnej analizy i wydania odrębnej interpretacji.

3. **Zwrot nienależnej opłaty**:
   - Ustawodawca przewidział możliwość zwrotu nienależnie uiszczonej opłaty. Zwrot powinien nastąpić nie później niż w terminie 7 dni od dnia zakończenia postępowania w sprawie wydania interpretacji. Jest to korzystne dla podatnika, ponieważ zapewnia szybki zwrot środków.

4. **Przypadki zwrotu opłaty**:
   - Opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi w trzech przypadkach:
     a) Wycofanie wniosku w całości - wówczas zwrot następuje w pełnej wysokości.
     b) Wycofanie części wniosku w odniesieniu do odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego - w takim przypadku zwrot następuje w odpowiedniej części.
     c) Uiszczenie opłaty w kwocie wyższej od należnej - zwrot następuje w odpowiedniej części.

5. **Dochód budżetu państwa**:
   - Opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej stanowi dochód budżetu państwa. Jest to standardowe rozwiązanie, które ma na celu finansowanie działalności organów podatkowych.

**Podsumowanie**:
Art. 14f Ordynacji podatkowej w sposób kompleksowy reguluje kwestie związane z opłatą za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Przepisy te są jasne i precyzyjne, co ułatwia podatnikom korzystanie z tej instytucji. Należy jednak pamiętać o terminowym uiszczeniu opłaty oraz o możliwości zwrotu nienależnie uiszczonych środków w określonych przypadkach.

Art. 20zu Ordynacji podatkowej wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące wniosku o zawarcie porozumienia inwestycyjnego. Przepis ten ma na celu ułatwienie inwestorom, zarówno indywidualnym, jak i grupowym, formalności związanych z planowaniem i realizacją inwestycji w Polsce. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych elementów tego artykułu.

1. **Podmioty uprawnione do złożenia wniosku**:
   - Wniosek o zawarcie porozumienia inwestycyjnego może złożyć zarówno pojedynczy inwestor, jak i grupa inwestorów. Przepis ten uwzględnia różnorodność form organizacyjnych, w jakich mogą działać inwestorzy, w tym konsorcja, spółki, oddziały oraz przedstawicielstwa. Jest to istotne z punktu widzenia praktyki gospodarczej, gdzie często inwestycje realizowane są przez podmioty o złożonej strukturze organizacyjnej.

2. **Elementy wniosku**:
   - Przepis precyzuje, jakie informacje muszą być zawarte we wniosku. Są to:
     - Dane identyfikujące inwestora.
     - Adres do doręczeń elektronicznych, chyba że inwestor wyraził zgodę na doręczanie pism przez portal podatkowy.
     - Opis planowanej lub rozpoczętej inwestycji.
     - Deklarowana wartość inwestycji i wyjaśnienie sposobu jej ustalenia.
     - Proponowany okres obowiązywania porozumienia.
     - Proponowany przedmiot porozumienia.
   - Wymóg podania szczegółowych informacji ma na celu zapewnienie przejrzystości i umożliwienie organom podatkowym rzetelnej oceny wniosku.

3. **Możliwość zmiany i wycofania wniosku**:
   - Inwestor ma prawo do zmiany wniosku w każdym czasie. Jeżeli zmiana polega na przyłączeniu się kolejnego inwestora, konieczne jest, aby zmieniony wniosek został podpisany również przez dotychczasowych inwestorów. Zapewnia to zgodność i akceptację wszystkich stron zaangażowanych w inwestycję.
   - Inwestor ma również prawo do wycofania wniosku. Wycofanie się jednego z inwestorów nie wpływa na skuteczność wniosku wobec pozostałych inwestorów, co chroni interesy pozostałych uczestników inwestycji.

4. **Język wniosku**:
   - Wniosek oraz inne pisma i dokumenty mogą być sporządzone w języku angielskim. Jest to istotne udogodnienie dla zagranicznych inwestorów, którzy mogą nie znać języka polskiego, a chcą inwestować w Polsce.

5. **Zawiadomienie organów samorządowych**:
   - Organ właściwy w sprawie porozumienia ma obowiązek zawiadomić odpowiednie organy samorządowe (wójta, burmistrza, starostę lub marszałka województwa) o złożeniu wniosku, jeżeli dotyczy on sprawy z zakresu interpretacji indywidualnych wydawanych przez te organy.
   - Zawiadomienie musi zawierać informacje o przedmiocie wniosku oraz prawie przedstawienia stanowiska w sprawie w terminie nie krótszym niż 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia. Zapewnia to organom samorządowym możliwość wyrażenia swojego stanowiska i ewentualnego wpływu na decyzje dotyczące inwestycji na ich terenie.

Podsumowując, Art. 20zu Ordynacji podatkowej wprowadza kompleksowe regulacje dotyczące wniosku o zawarcie porozumienia inwestycyjnego, które mają na celu ułatwienie procesu inwestycyjnego oraz zapewnienie przejrzystości i zgodności z przepisami prawa. Przepis ten jest istotnym elementem wspierającym rozwój inwestycji w Polsce, zarówno krajowych, jak i zagranicznych.

Wnioskodawca może zrezygnować z prowadzenia sprawy, ale tylko do momentu, w którym decyzja stanie się prawomocna. Aby wycofanie było skuteczne, trzeba zrobić to na piśmie: w wersji papierowej albo elektronicznej. Można też zgłosić wycofanie ustnie, lecz musi ono zostać zapisane w protokole sporządzonym w siedzibie organu emerytalnego. Po uprawomocnieniu się decyzji przepis nie przewiduje już takiej możliwości.

w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w sprawach zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Służby Więziennej oraz uprawnionych członków ich rodzin

Wycofanie wniosku

Wycofanie wniosku w przepisach

Kodeks pracy1 przepis

o obronie Ojczyzny1 przepis

o ochronie konkurencji i konsumentów2 przepisy

o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-20271 przepis

Ordynacja podatkowa4 przepisy

w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w sprawach zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Służby Więziennej oraz uprawnionych członków ich rodzin1 przepis