Zgodnie z art. 41a Kodeksu Karnego, sąd może orzec różnego rodzaju zakazy i nakazy wobec osoby skazanej za określone przestępstwa, takie jak zakaz przebywania w określonych miejscach, kontaktowania się z określonymi osobami, zbliżania się do określonych osób, opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu, oraz nakaz okresowego opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym.

Te środki mogą być stosowane w przypadku skazania za przestępstwa przeciwko wolności seksualnej, obyczajności na szkodę małoletniego, inne przestępstwa przeciwko wolności oraz umyślne przestępstwa z użyciem przemocy. Sąd może również na wniosek pokrzywdzonego orzec zakazy i nakazy w przypadku przestępstw przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności.

Zakazy i nakazy mogą być połączone z obowiązkiem zgłaszania się do Policji lub innego wyznaczonego organu w określonych odstępach czasu, a zakaz zbliżania się do określonych osób może być kontrolowany w systemie dozoru elektronicznego. Sąd może również orzec zakaz przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, kontaktowania się z określonymi osobami, zbliżania się do określonych osób dożywotnio w razie ponownego skazania sprawcy.

Warto zauważyć, że sąd precyzyjnie określa warunki i zasady stosowania tych zakazów i nakazów, takie jak odległość, termin wykonania, czy zakres zakazu kontaktowania się z określoną osobą. Wszelkie naruszenia tych zakazów i nakazów mogą skutkować konsekwencjami prawnymi dla osoby skazanej.

Wspólny

Wspólny w przepisach

Kodeks karny1 przepis

Kodeks postępowania karnego (kpk)1 przepis

Kodeks spółek handlowych (ksh)1 przepis