Wspólna kwota połowowa

Wspólna kwota połowowa to określona część ogólnego limitu połowowego dotyczącego danego gatunku organizmów morskich. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie o rybołówstwie morskim i opisuje sposób przydzielenia uprawnienia do odłowienia ryb lub innych organizmów morskich armatorom statków rybackich.

Istotą tej konstrukcji jest to, że kwota jest najpierw wyodrębniana z ogólnej kwoty połowowej ustalonej dla konkretnego gatunku, a następnie przyznawana armatorom. Nie przypisuje się jej jednak osobno do każdego statku rybackiego. Oznacza to, że punktem odniesienia przy określaniu tego limitu jest armator, a nie pojedyncza jednostka pływająca. Wspólność kwoty dotyczy więc sposobu jej podziału i wykorzystania w ramach działalności danego armatora, a nie tego, że odnosi się ona jednocześnie do wszystkich gatunków albo do całego rybołówstwa.

Najważniejsze elementy pojęcia to:

• dotyczy jednego, określonego gatunku organizmów morskich;
• stanowi część ogólnej kwoty połowowej;
• jest przyznawana armatorom statków rybackich;
• nie jest dzielona na limity przypisane poszczególnym statkom rybackim.

W praktyce wspólna kwota połowowa wyznacza zakres odłowu, którym armator może dysponować w odniesieniu do wskazanego gatunku, bez tworzenia odrębnego limitu dla każdej należącej do niego lub przez niego wykorzystywanej jednostki. Ma to znaczenie przy organizowaniu połowów, ponieważ pozwala ujmować przyznany limit na poziomie armatora, zamiast rozdzielać go na poszczególne statki. Jednocześnie kwota pozostaje związana z konkretnym gatunkiem i z przyznanym limitem, dlatego nie jest ogólnym uprawnieniem do połowu dowolnych organizmów morskich. Pojęcie służy zatem opisaniu szczególnego modelu rozdysponowania części ogólnej kwoty połowowej, w którym odpowiedzialność za jej wykorzystanie odnosi się do armatora, a nie do każdego statku osobno.