Wspólna kwatera stała

Wspólna kwatera stała to forma zakwaterowania wojskowego przeznaczona dla żołnierzy, którzy mają być zakwaterowani razem, bez ponoszenia opłat. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej” i służy określeniu konkretnego rodzaju pomieszczeń wykorzystywanych na potrzeby Sił Zbrojnych.

Aby dane miejsce można było uznać za wspólną kwaterę stałą, musi ono spełniać kilka warunków:

• być pomieszczeniem mieszkalnym, a więc przestrzenią przeznaczoną do zakwaterowania osób;
• służyć zakwaterowaniu zbiorowemu, czyli pobytowi większej liczby żołnierzy w ramach wspólnego zakwaterowania;
• zapewniać żołnierzom zakwaterowanie nieodpłatne;
• znajdować się w budynku położonym na terenie zamkniętym albo stanowić pomieszczenie jednostki pływającej Marynarki Wojennej.

Definicja obejmuje zatem dwa podstawowe miejsca występowania tego rodzaju kwatery. Pierwszym jest budynek znajdujący się na terenie zamkniętym, związanym z funkcjonowaniem wojska. Drugim są pomieszczenia na jednostkach pływających Marynarki Wojennej. W obu przypadkach istotne jest nie tylko wojskowe przeznaczenie miejsca, lecz także jego mieszkalny charakter, zbiorowa forma zakwaterowania i brak opłat po stronie zakwaterowanych żołnierzy.

Wspólna kwatera stała nie oznacza więc dowolnego pomieszczenia znajdującego się w obiekcie wojskowym. O zakwalifikowaniu miejsca decyduje łączne spełnienie wskazanych cech. Pojęcie ma znaczenie praktyczne, ponieważ pozwala odróżnić określony rodzaj zakwaterowania zbiorowego od innych form zapewniania żołnierzom miejsca pobytu. W ramach ustawy wyznacza ono zakres pomieszczeń, które są traktowane jako wspólne kwatery stałe, oraz wskazuje, że ich przeznaczeniem jest nieodpłatne zakwaterowanie żołnierzy w warunkach wspólnego pobytu.