Wskaźnik kosztu przedsięwzięcia

Wskaźnik kosztu przedsięwzięcia to wartość pokazująca, jak koszt określonych prac wypada w porównaniu z urzędową ceną 1 m² powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków.

Wskaźnik opiera się na dwóch podstawowych elementach:

• koszcie przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, przedsięwzięcia remontowego albo remontu budynku mieszkalnego jednorodzinnego, który spełnia kryteria określone w art. 10 ust. 1 ustawy,
• powierzchni użytkowej budynku oraz cenie 1 m² powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ogłoszonej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na potrzeby obliczania premii gwarancyjnej.

W praktyce najpierw ustala się koszt analizowanych prac przypadający na 1 m² powierzchni użytkowej budynku. Następnie tę wartość odnosi się do ceny 1 m² przyjętej jako wartość porównawcza. Nie chodzi więc wyłącznie o całkowity koszt inwestycji, lecz o jego relację do powierzchni budynku i do określonej ceny referencyjnej.

Znaczenie ma także moment złożenia wniosku o przyznanie premii. Uwzględnia się cenę 1 m², która została ostatnio ogłoszona przed kwartałem, w którym złożono wniosek. Dzięki temu wskaźnik jest powiązany z wartością ogłoszoną przed właściwym okresem rozpatrywania wniosku, a nie z dowolną ceną lub aktualnym kosztem budowy.

Wskaźnik służy w tej ustawie do ujednolicenia sposobu oceny kosztu przedsięwzięcia. Pozwala porównywać nakłady związane z termomodernizacją, remontem lub remontem budynku jednorodzinnego z określoną wartością rynkowo-statystyczną, niezależnie od samej wielkości budynku. Jego wysokość może mieć znaczenie przy stosowaniu przepisów dotyczących przedsięwzięć objętych ustawą, ponieważ wskazuje, jak duży jest koszt prac w przeliczeniu na jednostkę powierzchni w stosunku do przyjętej ceny odniesienia.