Wskaźnik kosztów dystrybucji

Wskaźnik kosztów dystrybucji to procentowa miara pokazująca, jaką część składek przewidzianych dla danej umowy ubezpieczenia stanowią koszty akwizycji uwzględnione przy tworzeniu produktu. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „Dystrybucja ubezpieczeń” i odnosi się do konkretnej umowy ubezpieczenia oraz do określonego, rekomendowanego minimalnego okresu jej trwania.

Przy obliczaniu wskaźnika bierze się pod uwagę dwa podstawowe elementy:

• koszty akwizycji, czyli koszty związane z pozyskaniem umowy, przyjęte na etapie tworzenia produktu i ustalone zgodnie z przepisami o rachunkowości zakładów ubezpieczeń,
• sumę należnych składek ubezpieczeniowych z tytułu tej umowy, przewidzianych za rekomendowany minimalny okres jej trwania.

Wskaźnik ustala się jako iloraz tych wartości, a następnie wyraża w procentach, z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. Można go więc przedstawić w uproszczeniu jako relację kosztów pozyskania ubezpieczenia do składek, które mają być należne w minimalnym okresie rekomendowanym dla danego produktu.

Znaczenie ma to, że obliczenie dotyczy kosztów przyjętych przy projektowaniu produktu, a nie dowolnych kosztów poniesionych przy obsłudze umowy. Również podstawą porównania nie jest suma składek za cały możliwy czas trwania ubezpieczenia, lecz suma składek należnych w rekomendowanym minimalnym okresie trwania umowy. Dzięki temu wskaźnik odnosi koszty dystrybucji do określonego zakresu składek i może służyć jako uporządkowana, procentowa informacja o poziomie tych kosztów w konstrukcji produktu. Jego wartość pozwala ocenić, jaka część wskazanych składek odpowiada kosztom akwizycji uwzględnionym przez zakład ubezpieczeń.