Wprowadzenie na rynek polski

„Wprowadzenie na rynek polski” oznacza pierwsze pojawienie się produktu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w taki sposób, że zostaje on przekazany albo udostępniony. Pojęcie to obejmuje więc dwa podstawowe elementy: czynność dotyczącą produktu oraz jej miejsce i moment. Musi dojść do dostarczenia lub udostępnienia, a zdarzenie to musi nastąpić w Polsce po raz pierwszy.

Dostarczenie wskazuje na przekazanie produktu, natomiast udostępnienie akcentuje umożliwienie skorzystania z produktu lub uzyskania do niego dostępu. Dla zastosowania tego określenia nie jest zatem konieczne ograniczenie się do jednej konkretnej formy przekazania. Istotne jest, że produkt zostaje po raz pierwszy wprowadzony do obrotu faktycznego na terytorium państwa, niezależnie od tego, jak dokładnie nastąpiło jego przekazanie lub udostępnienie.

Sformułowanie „po raz pierwszy” wyznacza granicę między pierwszym wejściem produktu na polski rynek a jego późniejszym pozostawaniem w obrocie lub kolejnym udostępnianiem. Chodzi o ustalenie pierwszego zdarzenia, które sprawiło, że dany produkt znalazł się w Polsce w rozumieniu ustawy. Jeżeli produkt był już wcześniej dostarczony lub udostępniony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, późniejsze czynności dotyczące tego samego produktu nie stanowią ponownego wprowadzenia na rynek polski w tym znaczeniu.

W ustawie „Ogólne bezpieczeństwo produktów” definicja ta służy precyzyjnemu określeniu, kiedy produkt uznaje się za obecny na polskim rynku na potrzeby stosowania przepisów o jego bezpieczeństwie. Ma znaczenie przy ustalaniu, czy określone zdarzenie związane z produktem mieści się w zakresie regulacji oraz od którego momentu należy oceniać sytuację produktu w Polsce. W praktyce pozwala odróżnić pierwsze wejście produktu na terytorium kraju od jego późniejszego obrotu i porządkować odpowiedzialność oraz działania związane z zapewnieniem ogólnego bezpieczeństwa produktów.