Wprowadzenie na rynek

„Wprowadzenie na rynek” to pojęcie określające przekazanie produktu w ramach obrotu, w sposób, który umożliwia jego otrzymanie lub korzystanie z niego przez określonego odbiorcę. W ustawie „Ogólne bezpieczeństwo produktów” nie chodzi więc wyłącznie o sam fakt istnienia produktu, lecz o jego dostarczenie albo udostępnienie innemu podmiotowi.

Definicja obejmuje kilka podstawowych elementów:

• czynność polegającą na dostarczeniu produktu lub jego udostępnieniu;
• podmiot, który dokonuje tej czynności, czyli producenta albo dystrybutora;
• odbiorcę produktu, którym może być dystrybutor lub konsument;
• sam produkt jako przedmiot przekazania albo udostępnienia.

Wystarczy spełnienie jednej z dwóch wskazanych form działania. Oznacza to, że pojęcie obejmuje zarówno sytuację, w której produkt jest przekazywany konkretnemu odbiorcy, jak i taką, w której zostaje mu udostępniony. Również krąg podmiotów jest określony wąsko: po stronie przekazującego musi występować producent lub dystrybutor, a po stronie odbiorcy dystrybutor lub konsument. Definicja opisuje zatem relację między uczestnikami obrotu, a nie wyłącznie właściwości samego produktu.

Pojęcie służy ustaleniu, kiedy produkt trafia do obrotu w rozumieniu przepisów o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Ma to znaczenie dla oceny, czy działania producenta lub dystrybutora są związane z przekazaniem produktu innemu uczestnikowi rynku albo bezpośrednio konsumentowi. W praktyce pozwala określić, czy dana sytuacja mieści się w zakresie zdarzeń, do których ustawa wiąże wymagania dotyczące bezpiecznego udostępniania produktów.

Nie jest przy tym konieczne, aby odbiorcą końcowym był konsument. Definicja obejmuje także przekazanie produktu dystrybutorowi, a więc etap, na którym produkt pozostaje jeszcze w relacji między podmiotami uczestniczącymi w jego obrocie. Z tego względu „wprowadzenie na rynek” ma znaczenie zarówno dla obrotu konsumenckiego, jak i dla wcześniejszego udostępniania produktu w łańcuchu dystrybucji.