Wprowadzenie do użytkowania

„Wprowadzenie do użytkowania” oznacza rozpoczęcie korzystania z przyrządu pomiarowego w praktyce, zgodnie z funkcją, do której został przeznaczony. Jest to pojęcie zdefiniowane w ustawie „Prawo o miarach” i odnosi się do konkretnego momentu, w którym przyrząd zostaje użyty po raz pierwszy do wykonywania właściwych dla niego pomiarów.

Znaczenie tego pojęcia opiera się na kilku elementach:

• musi chodzić o przyrząd pomiarowy, czyli urządzenie przeznaczone do wykonywania pomiarów,
• musi nastąpić jego rzeczywiste zastosowanie, a nie tylko posiadanie, przygotowanie, przechowywanie czy samo udostępnienie,
• zastosowanie musi nastąpić po raz pierwszy,
• użycie musi odpowiadać celowi, do którego dany przyrząd został przeznaczony.

Decydujące jest zatem nie samo istnienie przyrządu ani zamiar korzystania z niego, lecz faktyczne rozpoczęcie używania go w jego właściwej roli. Jeżeli urządzenie przeznaczone do określonego rodzaju pomiarów zostaje wykorzystane właśnie do tego celu, takie pierwsze użycie może być uznane za wprowadzenie do użytkowania. Późniejsze korzystanie z tego samego przyrządu nie stanowi już pierwszego zastosowania, choć nadal pozostaje jego użytkowaniem.

Pojęcie służy ustaleniu, kiedy przyrząd pomiarowy zaczyna być używany zgodnie ze swoim przeznaczeniem. Ma więc znaczenie praktyczne przy określaniu chwili rozpoczęcia eksploatacji urządzenia oraz przy odróżnianiu jej od czynności wcześniejszych, takich jak przygotowanie przyrządu do pracy. Sama definicja nie wiąże tego pojęcia z dowolnym użyciem urządzenia, lecz z użyciem pierwszym i zgodnym z jego przeznaczeniem. Dzięki temu można ocenić, czy w konkretnej sytuacji doszło już do rozpoczęcia użytkowania przyrządu w rozumieniu przepisów o miarach.