Wprowadzanie żywności do obrotu

„Wprowadzanie żywności do obrotu” to pojęcie używane w ustawie „Bezpieczeństwo żywności i żywienia” w znaczeniu określonym przez przepisy unijne, do których ustawa odsyła. Chodzi o działania związane z udostępnianiem żywności na rynku, a nie tylko o sam moment zawarcia umowy sprzedaży. Obejmuje ono również przygotowanie produktu do sprzedaży lub przekazania oraz faktyczne przekazanie go innemu podmiotowi.

W praktyce pojęcie to należy rozumieć szeroko. Może dotyczyć między innymi:

• posiadania żywności z zamiarem jej sprzedaży lub przekazania,
• oferowania produktu do sprzedaży albo do innej formy przekazania,
• sprzedaży, dystrybucji i innych sposobów udostępniania żywności,
• przekazania odpłatnego lub nieodpłatnego.

Oznacza to, że żywność może być wprowadzana do obrotu także wtedy, gdy nie dochodzi do zapłaty. Istotne jest to, że produkt jest przeznaczony do udostępnienia na rynku, na przykład konsumentom, przedsiębiorcom albo innym uczestnikom obrotu. Pojęcie może obejmować zarówno działania podmiotu, który żywność wytwarza, jak i podmiotu, który ją przechowuje, oferuje, sprzedaje lub przekazuje dalej.

W ustawie definicja służy wyznaczeniu zakresu sytuacji, do których stosują się wymagania dotyczące bezpieczeństwa i legalnego obrotu żywnością. Ułatwia ustalenie, czy określone działanie jest związane z obecnością produktu na rynku i czy podmiot uczestniczący w takim działaniu powinien być traktowany jako podmiot wprowadzający żywność do obrotu. Ma to znaczenie praktyczne przy ocenie obowiązków dotyczących żywności na różnych etapach jej udostępniania, niezależnie od tego, czy przekazanie następuje za wynagrodzeniem, czy bezpłatnie. Aby ustalić pełny zakres pojęcia, należy uwzględnić odesłanie do art. 3 pkt 8 rozporządzenia nr 178/2002.