Wprowadzanie do obrotu

„Wprowadzanie do obrotu” to pojęcie ustawowe, które w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii oznacza przekazanie określonych substancji lub produktów innym osobom, niezależnie od tego, czy odbywa się za zapłatą, czy bez wynagrodzenia. Istotą tego działania jest więc udostępnienie ich osobom trzecim, czyli wyprowadzenie ich poza sferę wyłącznego posiadania i umożliwienie dostępu innym osobom.

Definicja obejmuje zarówno obrót odpłatny, jak i nieodpłatny. Nie jest zatem konieczne uzyskanie pieniędzy ani innej korzyści. Znaczenie ma samo przekazanie lub udostępnienie danego przedmiotu osobie trzeciej. Pojęcie może odnosić się do różnych form przekazania, o ile w konkretnym przypadku prowadzą one do faktycznego udostępnienia produktu lub substancji innej osobie.

W ramach tej definicji mieszczą się:

• środki odurzające,
• substancje psychotropowe,
• prekursory,
• środki zastępcze,
• nowe substancje psychoaktywne.

Takie ujęcie pozwala objąć regulacją nie tylko klasyczne przekazywanie zakazanych substancji w zamian za pieniądze, lecz także przekazanie ich bezpłatnie, na przykład innej osobie w ramach nieodpłatnego udostępnienia. Dla oceny, czy doszło do wprowadzania do obrotu, istotne są zatem rodzaj przekazywanego środka oraz fakt udostępnienia go osobie trzeciej. Sama nazwa lub forma czynności nie przesądza o jej charakterze.

Pojęcie służy wyznaczeniu zakresu czynności objętych przepisami o przeciwdziałaniu narkomanii. Ma znaczenie praktyczne przy odróżnianiu samego posiadania od zachowania polegającego na przekazaniu substancji lub produktu innym osobom. Ułatwia także ustalenie, czy konkretne działanie mieści się w ustawowym rozumieniu obrotu, nawet jeśli nie towarzyszy mu sprzedaż.

Zwrot „wprowadzanie do obrotu” występuje również w przepisach dotyczących ochrony środowiska oraz gospodarowania niektórymi produktami i odpadami. W tych regulacjach odnosi się do udostępniania na rynku innych substancji, produktów lub wyrobów, a jego znaczenie zależy od przedmiotu i celu danej ustawy.