Woda surowa

Woda surowa to woda znajdująca się jeszcze w stanie pierwotnym, zanim zostanie poddana procesom uzdatniania lub innym działaniom przygotowującym ją do spożycia. W rozumieniu ustawy „o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków” chodzi o wodę pobieraną z zasobów wodnych, która ma służyć zaopatrzeniu ludzi w wodę przeznaczoną do spożycia.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• stan pierwotny, czyli brak przekształcenia w wodę przygotowaną już do bezpośredniego wykorzystania przez odbiorców;
• pochodzenie z zasobów wodnych, a więc pobór ze źródła, z którego pozyskuje się wodę na potrzeby systemu zaopatrzenia;
• określony cel poboru, którym jest zaopatrzenie ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi.

Nie każda woda występująca w środowisku będzie więc wodą surową w znaczeniu tego przepisu. Istotne jest łączne wystąpienie wskazanych cech, zwłaszcza związek poboru wody z zaopatrzeniem ludności. Pojęcie odnosi się do etapu poprzedzającego przygotowanie wody do spożycia, dlatego pozwala odróżnić wodę pozyskaną z zasobów wodnych od wody, która została już poddana odpowiednim procesom i jest kierowana do odbiorców.

Definicja ma znaczenie porządkujące dla przepisów dotyczących zbiorowego zaopatrzenia w wodę. Wskazuje, jaki rodzaj wody jest objęty regulacją, gdy przepisy odnoszą się do wody pozyskiwanej na potrzeby ludności. W praktyce określenie „woda surowa” służy do opisu wody na początku procesu zaopatrzenia, a więc przed jej dalszym przygotowaniem do wykorzystania jako wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Znaczenie ma nie tylko sam fizyczny stan wody, lecz także jej przeznaczenie wynikające z celu poboru.