Woda stołowa

Woda stołowa to ustawowo wyróżniona kategoria wody przeznaczonej do spożycia, której skład powstaje przez połączenie określonych rodzajów wody albo przez wzbogacenie jej w odpowiednie sole mineralne. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „Bezpieczeństwo żywności i żywienia” i służy uporządkowaniu produktów, które nie są ujmowane wyłącznie jako naturalna woda mineralna albo woda źródlana.

Z definicji wynika, że woda stołowa może powstać na dwa zasadnicze sposoby:

• przez dodanie naturalnej wody mineralnej albo odpowiednich soli mineralnych do wody źródlanej,
• przez dodanie wody źródlanej albo takich soli mineralnych do naturalnej wody mineralnej.

Sole mineralne mogą być użyte w tym celu tylko wtedy, gdy zawierają co najmniej jeden składnik mający znaczenie fizjologiczne. Ustawa wskazuje jako przykłady sód, magnez, wapń, chlorki, siarczany, wodorowęglany i węglany. Oznacza to, że istotny jest nie tylko sam fakt dodania soli, lecz także ich charakter i obecność składnika należącego do ustawowo wskazanej grupy.

Definicja opisuje więc zarówno składniki, z których może powstać woda stołowa, jak i dopuszczalny sposób ich połączenia. Nie chodzi o każdą wodę z dodatkiem dowolnej substancji, lecz o produkt utworzony z wody źródlanej i naturalnej wody mineralnej lub z udziałem określonych soli mineralnych. Pojęcie ma znaczenie praktyczne, ponieważ pozwala przypisać produkt do właściwej kategorii w przepisach dotyczących wód butelkowanych.

W innych regulacjach dotyczących naturalnych wód mineralnych, wód źródlanych i wód stołowych przewidziano zasady oceny oraz przypisywania wód stołowych do odpowiedniego rodzaju. Odrębne znaczenie ma także ich znakowanie, prezentacja i reklama. Ustawowa definicja stanowi zatem punkt odniesienia dla oceny, czy dana woda spełnia przesłanki tej kategorii i jakie przepisy powinny mieć do niej zastosowanie.