Art. 116 Prawa ochrony środowiska (dalej: „P.o.ś.”) wprowadza mechanizmy prawne mające na celu ochronę akustyczną terenów przeznaczonych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe poprzez regulację używania jednostek pływających na określonych zbiornikach wodnych. Przepis ten jest istotnym elementem systemu ochrony środowiska, mającym na celu minimalizację hałasu generowanego przez jednostki pływające, co ma bezpośredni wpływ na komfort i zdrowie osób korzystających z tych terenów.

#### 1. Kompetencje Rady Powiatu

Zgodnie z ust. 1, rada powiatu ma kompetencje do wprowadzania ograniczeń lub zakazów używania jednostek pływających na określonych zbiornikach powierzchniowych wód stojących oraz wodach płynących. Decyzje te mogą być podejmowane, jeżeli jest to konieczne do zapewnienia odpowiednich warunków akustycznych na terenach rekreacyjno-wypoczynkowych. Rada powiatu działa w tym zakresie na podstawie uchwały, co oznacza, że musi przeprowadzić odpowiednie procedury legislacyjne, w tym konsultacje społeczne i ocenę skutków regulacji.

#### 2. Kompetencje Ministra

Ust. 2 rozszerza kompetencje regulacyjne na śródlądowe wody żeglowne, gdzie ograniczenia i zakazy wprowadza minister właściwy do spraw klimatu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu. Wprowadzenie tych regulacji w drodze rozporządzenia zapewnia jednolitość i spójność przepisów na poziomie krajowym, co jest szczególnie istotne w kontekście żeglugi śródlądowej, która często obejmuje obszary przekraczające granice jednego powiatu.

#### 3. Treść Rozporządzenia

Ust. 3 precyzuje, jakie elementy powinno zawierać rozporządzenie ministra. Są to:
- Nazwa lub inne określenie cieku lub zbiornika wodnego albo jego części, na których obowiązują ograniczenia lub zakazy.
- Rodzaje jednostek pływających, których dotyczą zakazy lub ograniczenia, charakteryzowane poprzez przeznaczenie jednostki oraz parametry techniczne, takie jak wielkość i rodzaj napędu.
- Zakazy i ograniczenia dotyczące używania jednostek odpowiednio w okresie roku, dni tygodnia lub doby.

Te szczegółowe wytyczne mają na celu zapewnienie przejrzystości i precyzji regulacji, co jest kluczowe dla ich skutecznego egzekwowania.

#### 4. Wyjątki

Ust. 4 wprowadza istotne wyjątki od wprowadzanych ograniczeń. Ograniczenia nie mogą dotyczyć jednostek pływających, których użycie jest konieczne do celów bezpieczeństwa publicznego lub do utrzymania cieków i zbiorników wodnych. Wyjątek ten jest niezbędny, aby zapewnić, że regulacje nie będą kolidować z działaniami mającymi na celu ochronę życia i zdrowia ludzi oraz utrzymanie infrastruktury wodnej w odpowiednim stanie technicznym.

### Podsumowanie

Art. 116 P.o.ś. stanowi ważne narzędzie w rękach organów samorządowych i administracji rządowej, umożliwiające ochronę akustyczną terenów rekreacyjno-wypoczynkowych poprzez regulację używania jednostek pływających. Przepis ten balansuje między potrzebą ochrony środowiska a koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa publicznego i utrzymania infrastruktury wodnej. W praktyce jego skuteczność będzie zależała od precyzyjnego i proporcjonalnego stosowania przez właściwe organy.

Prawo ochrony środowiska

Prawo wodne

Przepis uchyla wcześniejsze rozporządzenie dotyczące wyznaczania granic między wodami morskimi i śródlądowymi na potrzeby rybołówstwa morskiego. Oznacza to, że wskazany wcześniej akt prawny traci moc i nie stanowi już podstawy obowiązujących zasad w tym zakresie. Przepis nie określa nowych granic ani nie wskazuje, jaki dokument zastępuje uchylone rozporządzenie. Dotyczy wyłącznie zakończenia jego obowiązywania.

Woda śródlądowa

Woda śródlądowa w przepisach

Prawo ochrony środowiska1 przepis

Prawo wodne1 przepis

w sprawie określenia granic między wodami morskimi a wodami śródlądowymi do celów wykonywania rybołówstwa1 przepis