Art. 247 Kodeksu postępowania karnego (k.p.k.) reguluje kwestie związane z zatrzymaniem i przymusowym doprowadzeniem osoby podejrzanej przez prokuratora. Przepis ten ma na celu zapewnienie skuteczności postępowania karnego oraz zapobieżenie utrudnianiu tego postępowania przez osoby podejrzane.

### § 1. Przesłanki zatrzymania i przymusowego doprowadzenia

Prokurator może zarządzić zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie osoby podejrzanej, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że:
1. Osoba podejrzana nie stawi się na wezwanie w celu przeprowadzenia czynności procesowych, takich jak przesłuchanie (art. 313 § 1) lub inne czynności wymienione w art. 314, a także badań lub czynności, o których mowa w art. 74 § 2 lub 3 k.p.k.
2. Osoba podejrzana może w inny bezprawny sposób utrudniać postępowanie.

### § 2. Potrzeba niezwłocznego zastosowania środka zapobiegawczego

Zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie mogą również nastąpić, gdy zachodzi potrzeba niezwłocznego zastosowania środka zapobiegawczego. Środki zapobiegawcze, takie jak tymczasowe aresztowanie, mają na celu zabezpieczenie prawidłowego toku postępowania karnego.

### § 3. Przeszukanie w związku z zatrzymaniem

W związku z zatrzymaniem prokurator może zarządzić przeszukanie. Przeszukanie to ma na celu znalezienie dowodów lub przedmiotów mogących mieć znaczenie dla sprawy. Przepisy art. 220-222 i art. 224 k.p.k. stosuje się odpowiednio, co oznacza, że przeszukanie musi być przeprowadzone zgodnie z określonymi procedurami, zapewniającymi ochronę praw osoby przeszukiwanej.

### § 4. Czynności po doprowadzeniu zatrzymanego

Niezwłocznie po doprowadzeniu zatrzymanego przeprowadza się czynności wskazane w § 1, a po ich dokonaniu należy zwolnić zatrzymanego, o ile nie zachodzi potrzeba stosowania środka zapobiegawczego. Prokurator musi więc działać szybko i efektywnie, aby nie naruszać praw zatrzymanego.

### § 5. Rozstrzygnięcie w przedmiocie środka zapobiegawczego

Prokurator, rozstrzygając w przedmiocie środka zapobiegawczego, niezwłocznie zwalnia zatrzymanego albo występuje do sądu z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania. Jest to istotne z punktu widzenia ochrony praw jednostki, aby zatrzymanie nie trwało dłużej niż to absolutnie konieczne.

### § 6. Stosowanie art. 246 k.p.k.

Do zatrzymania, o którym mowa w § 1, stosuje się odpowiednio art. 246 k.p.k., który reguluje prawa osoby zatrzymanej, w tym prawo do złożenia zażalenia na zatrzymanie.

### § 7. Wykonanie zarządzeń przez Policję lub inne organy

Zarządzenia dotyczące zatrzymania i przymusowego doprowadzenia wykonuje Policja lub inne organy, o których mowa w art. 312 k.p.k., w zakresie swych właściwości. Organy te muszą działać zgodnie z przepisami prawa, aby zapewnić legalność i prawidłowość zatrzymania.

### § 8. Zatrzymanie żołnierza w czynnej służbie wojskowej

Zarządzenia dotyczące zatrzymania i przymusowego doprowadzenia żołnierza w czynnej służbie wojskowej, z wyjątkiem terytorialnej służby wojskowej pełnionej dyspozycyjnie, w sprawach niezwiązanych z wykonywaniem obowiązków służbowych, wykonują właściwe organy wojskowe. Jest to specjalne uregulowanie, które uwzględnia specyfikę służby wojskowej.

### Podsumowanie

Art. 247 k.p.k. jest kluczowym przepisem, który reguluje procedurę zatrzymania i przymusowego doprowadzenia osoby podejrzanej. Przepis ten ma na celu zapewnienie skuteczności postępowania karnego, jednocześnie chroniąc prawa osoby zatrzymanej poprzez określenie jasnych przesłanek i procedur, które muszą być spełnione.

Wniosek aresztowanie

Wniosek aresztowanie w przepisach

Kodeks postępowania karnego (kpk)2 przepisy