Właściwe podmioty

„Właściwe podmioty” to określenie używane w ustawie „Nadzór makroostrożnościowy nad systemem finansowym i zarządzanie kryzysowe w systemie finansowym” w odniesieniu do instytucji publicznych, które mogą podejmować działania związane z ograniczaniem zagrożeń dla całego systemu finansowego. Pojęcie obejmuje cztery podmioty: Bankowy Fundusz Gwarancyjny, Komisję Nadzoru Finansowego, Ministra Finansów oraz Narodowy Bank Polski.

Samo wskazanie tych instytucji nie oznacza, że każda z nich jest „właściwym podmiotem” w każdej sprawie. Decydujące znaczenie ma zakres konkretnego działania. Pojęcie odnosi się wyłącznie do działań, których celem jest wyeliminowanie ryzyka systemowego albo jego ograniczenie. Chodzi więc o takie czynności podejmowane w ramach funkcjonowania systemu finansowego, które służą ochronie jego stabilności przed zagrożeniami mogącymi oddziaływać szerzej niż na pojedynczą instytucję.

Elementy pojęcia:

• zamknięty katalog czterech wskazanych instytucji,
• działanie podejmowane przez jeden z tych podmiotów,
• związek działania z ryzykiem systemowym,
• cel w postaci wyeliminowania tego ryzyka lub zmniejszenia jego skali.

W praktyce definicja porządkuje używaną w ustawie terminologię i pozwala wskazać, których instytucji dotyczą przepisy odwołujące się do „właściwych podmiotów”. Podkreśla również, że znaczenie ma nie tylko to, kto podejmuje działanie, lecz także jego przedmiot i cel. Jeżeli czynność nie służy wyeliminowaniu lub ograniczeniu ryzyka systemowego, samo podejmowanie jej przez jedną z wymienionych instytucji nie wystarcza do zakwalifikowania jej w tym zakresie jako działania „właściwego podmiotu”. Dzięki temu określenie jest związane z realizacją zadań dotyczących bezpieczeństwa całego systemu finansowego, a nie z ogólną aktywnością tych instytucji.