Właściwa instytucja dominująca

„Właściwa instytucja dominująca” to podmiot będący jednostką nadrzędną w grupie bankowej, inwestycyjnej albo finansowej, wobec którego zastosowano instrument umorzenia lub konwersji zobowiązań. Pojęcie służy wskazaniu konkretnego podmiotu, którego zobowiązania zostały objęte tym instrumentem, a więc którego długi mogą zostać umorzone w całości lub części albo zamienione na inne prawa, w szczególności na udziały lub akcje, zgodnie z mechanizmem przewidzianym dla przymusowej restrukturyzacji.

Definicja z ustawy „Bankowy Fundusz Gwarancyjny, system gwarantowania depozytów oraz przymusowa restrukturyzacja” nie opisuje jednego, ściśle określonego rodzaju osoby prawnej. Obejmuje szeroką grupę podmiotów pełniących funkcję dominującą, pod warunkiem że spełniona jest dodatkowa przesłanka zastosowania instrumentu umorzenia lub konwersji zobowiązań. Wśród nich znajdują się między innymi:

• dominujące instytucje i firmy inwestycyjne z państwa członkowskiego,
• unijne instytucje dominujące i unijne dominujące firmy inwestycyjne,
• finansowe i inwestycyjne spółki holdingowe oraz spółki holdingowe o działalności mieszanej,
• holdingi mieszane,
• odpowiadające im podmioty dominujące z państwa członkowskiego oraz podmioty unijne.

Istotne są zatem dwa elementy. Po pierwsze, podmiot musi należeć do jednej z kategorii wymienionych w ustawie lub przepisach, do których ustawa odsyła. Po drugie, wobec tego właśnie podmiotu musi zostać zastosowany instrument umorzenia lub konwersji zobowiązań. Samo posiadanie pozycji dominującej albo prowadzenie działalności holdingowej nie wystarcza do uznania podmiotu za właściwą instytucję dominującą.

W praktyce termin pozwala jednoznacznie ustalić, którego podmiotu dominującego dotyczą czynności podejmowane w ramach przymusowej restrukturyzacji grupy. Ma znaczenie przy stosowaniu przepisów dotyczących ingerencji w zobowiązania podmiotu dominującego oraz przy porządkowaniu relacji między instytucją dominującą, jej podmiotami zależnymi i organami właściwymi w sprawach restrukturyzacji. Gdy w grupie występuje kilka poziomów spółek lub podmiotów z różnych państw, definicja wskazuje, że decydujące znaczenie ma podmiot spełniający określoną kategorię i objęty zastosowanym instrumentem.