Właściciel nieruchomości rolnej

„Właściciel nieruchomości rolnej” to osoba, która jest właścicielem gruntu zakwalifikowanego jako nieruchomość rolna. Na potrzeby ustawy „Kształtowanie ustroju rolnego” pojęcie to obejmuje jednak szerszą kategorię osób niż tylko właściciela posiadającego nieruchomość samodzielnie. Za właściciela w rozumieniu tego aktu uznaje się również współwłaściciela nieruchomości rolnej, czyli osobę, której przysługuje prawo własności do tej nieruchomości razem z innymi osobami.

Najważniejsze elementy pojęcia:

• chodzi o związek osoby z nieruchomością rolną wynikający z prawa własności,
• właścicielem może być zarówno osoba mająca własność samodzielnie, jak i współwłaściciel,
• współwłasność nie wyłącza z zakresu tego pojęcia, nawet jeżeli dana osoba nie jest jedynym właścicielem nieruchomości.

Takie ujęcie ma znaczenie dla stosowania przepisów ustawy. Jeżeli konkretny przepis posługuje się pojęciem właściciela nieruchomości rolnej, jego zakres należy odczytywać z uwzględnieniem ustawowego rozszerzenia na współwłaścicieli. Oznacza to, że nie można ograniczać tego terminu wyłącznie do osób, którym przysługuje pełna własność nieruchomości bez udziału innych osób.

W praktyce pojęcie pozwala objąć regulacją także sytuacje, w których nieruchomość rolna należy do kilku osób. Dla kwalifikacji danej osoby jako właściciela w rozumieniu ustawy istotne jest zatem samo posiadanie prawa własności lub współwłasności nieruchomości rolnej, a nie wyłącznie to, czy osoba ta jest jej jedynym właścicielem. Definicja porządkuje więc zakres podmiotowy przepisów i wskazuje, że współwłaściciel powinien być traktowany jako właściciel nieruchomości rolnej w przypadkach, w których ustawa posługuje się tym określeniem.