Właściciel lasu

Pojęcie „właściciel lasu” w ustawie „Lasy” ma szersze znaczenie niż wynikałoby z potocznego rozumienia słowa właściciel. Obejmuje nie tylko podmiot, któremu przysługuje prawo własności lasu, lecz także inne osoby lub jednostki, które pozostają z lasem w określonym stosunku prawnym albo faktycznym.

Za właściciela lasu w rozumieniu tej ustawy może być uznana:

• osoba fizyczna lub osoba prawna będąca właścicielem lasu,
• osoba fizyczna lub osoba prawna będąca użytkownikiem wieczystym lasu,
• osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która jest posiadaczem samoistnym, użytkownikiem, zarządcą lub dzierżawcą lasu.

Oznacza to, że dla zastosowania tego pojęcia nie zawsze decyduje formalne prawo własności. Znaczenie może mieć również sposób władania lasem lub korzystania z niego. Ustawowa definicja obejmuje więc zarówno podmioty mające tytuł prawny do lasu, jak i podmioty, które wykonują określone uprawnienia albo faktycznie władają lasem na podstawie jednego ze wskazanych stosunków.

Ważnym elementem definicji jest także rodzaj podmiotu. W odniesieniu do własności i użytkowania wieczystego ustawa wskazuje osobę fizyczną oraz osobę prawną. W odniesieniu do posiadania samoistnego, użytkowania, zarządu i dzierżawy krąg ten jest szerszy i obejmuje również jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej.

Tak rozumiane pojęcie służy ustaleniu, kto jest traktowany jako właściciel lasu na potrzeby przepisów ustawy. Ma to praktyczne znaczenie przy określaniu adresata regulacji dotyczących lasów, zwłaszcza wtedy, gdy lasem nie włada bezpośrednio jego właściciel, lecz inny podmiot wskazany w definicji. Przy kwalifikacji konkretnej osoby lub jednostki należy zatem ustalić nie tylko, komu przysługuje własność, ale również czy występuje użytkowanie wieczyste, posiadanie samoistne, użytkowanie, zarząd albo dzierżawa lasu.