Wiza

Wiza to urzędowe zezwolenie związane z przekroczeniem granicy i pobytem cudzoziemca na terytorium państwa, wydawane na określony czas, w określonym celu i na ustalonych warunkach. W polskim prawie termin ten odnosi się przede wszystkim do dokumentu lub oznaczenia zamieszczanego w dokumencie podróży, potwierdzającego możliwość wjazdu i pobytu cudzoziemca, jeżeli przepisy wymagają uzyskania takiego zezwolenia.

Wiza nie jest tożsama z prawem stałego pobytu ani z zezwoleniem pobytowym. Określa między innymi okres swojej ważności, dozwolony czas pobytu, liczbę wjazdów oraz cel pobytu. W zależności od zakresu może mieć charakter wizy Schengen albo wizy krajowej. Wiza może być również wydawana w związku z tranzytem przez terytorium państwa. Jej posiadanie nie wyłącza kontroli granicznej i nie oznacza w każdym przypadku bezwarunkowego prawa do wjazdu, ponieważ spełnienie warunków wjazdu podlega odrębnej ocenie.

W sprawach dotyczących wjazdu, pobytu i wyjazdu cudzoziemców przepisy określają właściwe organy, tryb wydania wizy oraz przesłanki jej cofnięcia albo unieważnienia. Decyzja wizowa może podlegać zaskarżeniu w przewidzianym trybie, a informacja o niej jest odnotowywana w dokumencie podróży. Znaczenie praktyczne wizy polega na tym, że wyznacza ona prawne granice dopuszczalnego pobytu, w tym jego długość i cel, a naruszenie tych warunków może wpływać na dalszą możliwość pobytu lub uzyskania kolejnej wizy.

Termin „wiza” występuje także w prawie wekslowym, w innym znaczeniu. Odnosi się do wizowania weksla własnego płatnego w pewien czas po okazaniu. Czynność ta polega na przedstawieniu weksla wystawcy i poświadczeniu dnia okazania, od którego może być liczony termin płatności. W tym ujęciu wiza nie dotyczy przekraczania granicy, lecz prawidłowego ustalenia terminu spełnienia świadczenia wekslowego.