Przepis określa obowiązek zgłoszenia działalności związanej z artykułami rolno-spożywczymi. Dotyczy on podjęcia produkcji, składowania, konfekcjonowania oraz obrotu tymi artykułami. Zgłoszenie kieruje się do wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę zgłaszającego.

Obowiązek nie obejmuje wszystkich podmiotów. Wyłączono z niego rolników, w zakresie prowadzonej działalności rolniczej, z wyjątkiem działalności polegającej na znakowaniu i pakowaniu jaj. Nie dotyczy on także określonych producentów wina, którzy wyrabiają wino lub moszcz wyłącznie z winogron pochodzących z upraw winorośli wpisanych do ewidencji winnic położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgłoszenia nie dokonuje również przedsiębiorca podejmujący działalność gospodarczą w zakresie obrotu detalicznego artykułami rolno-spożywczymi.

Zgłoszenie należy złożyć najpóźniej w dniu rozpoczęcia działalności. Powinno ono zawierać:
- dane zgłaszającego, w tym imię i nazwisko oraz adres albo nazwę i siedzibę,
- NIP oraz numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym lub REGON, o ile zgłaszający je posiada,
- określenie przedmiotu działalności, wraz z informacją o działalności eksportowej lub importowej,
- adresy miejsc produkcji, składowania lub konfekcjonowania.

Przepis nakłada również obowiązek aktualizacyjny. Zmianę zgłoszonych danych oraz zaprzestanie działalności należy zgłosić inspektorowi w terminie 7 dni od odpowiedniego zdarzenia. Dla podmiotów objętych regulacją oznacza to konieczność przekazania informacji zarówno przed rozpoczęciem działalności, jak i po zmianie jej danych lub zakończeniu prowadzenia.

o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2001/44/text/U/D20010044Lj.pdf

Przepis określa, że kontrola dotycząca zgodności win nie ogranicza się do ogólnego sprawdzenia. W jej ramach trzeba także przeprowadzić weryfikację wskazaną w art. 19 rozporządzenia 2019/34. Oznacza to, że sposób i zakres tej części kontroli należy ustalać z uwzględnieniem wymagań opisanych w tym przepisie. Sama regulacja wskazuje więc, jaki element ma obejmować kontrola, ale nie opisuje jego szczegółów.

o rejestracji i ochronie nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych oraz gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów rolnych i środków spożywczych, win lub napojów spirytusowych oraz o produktach tradycyjnych

Przepis porządkuje podstawowe pojęcia używane w ustawie o wyrobach winiarskich. Ma charakter definicyjny, dlatego jego znaczenie polega na ujednoliceniu rozumienia terminów dotyczących surowców, procesów produkcyjnych, rodzajów nastawów, producentów i kontroli.

Zdefiniowano między innymi czynności technologiczne: „aromatyzowanie” oznacza dodanie określonych środków aromatyzujących lub aromatyzujących środków spożywczych, „barwienie” polega na dodaniu barwników lub żywności barwiącej w celu nadania koloru bez zmiany dominującego smaku i zapachu, a „słodzenie” obejmuje dodanie co najmniej jednego z szeroko wskazanych produktów słodzących. Przepis wyjaśnia także pojęcia „alkohol rektyfikowany”, „destylat”, „destylat miodowy”, „destylat owocowy” i „destylat winogronowy”, a także „dodatek alkoholu”.

Znaczną część regulacji zajmują definicje nastawów. Wskazano odrębnie nastawy na cydr, perry, miód pitny, wino owocowe i wino z soku winogronowego, w tym ich odmiany jakościowe i lodowe. Każda definicja określa podstawowe surowce oraz składniki, których dodanie jest dopuszczone, przy czym nastawy lodowe wymagają użycia wcześniej mrożonych surowców i wykluczają dodatek wody.

Przepis określa również status „plantatora winorośli”, „producenta wina” oraz „drobnego producenta wina z upraw własnych”. W przypadku tego ostatniego wskazano limit średniej produkcji poniżej 1000 hektolitrów wina oraz wymagania dotyczące pochodzenia surowców. Zdefiniowano ponadto „produkty sektora wina”, „rok winiarski”, „rozlew”, „kontrole urzędowe” i „rzeczywistą zawartość alkoholu”. Dzięki temu dalsze przepisy mogą posługiwać się tymi określeniami w sposób precyzyjny.

o wyrobach winiarskich

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2022/24/text/U/D20220024Lj.pdf

Przepis określa zasady wytwarzania wina lub moszczu z winogron pochodzących z polskich upraw winorośli. Jeżeli surowiec pochodzi z upraw położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, uprawy te muszą być wpisane do „ewidencji winnic”. Oznacza to, że przepis wiąże możliwość takiego wytwarzania z pochodzeniem winogron oraz ich ujęciem w tej ewidencji.

Producent wina, który zamierza rozpocząć produkcję wina lub moszczu winogronowego, przekazuje informację Dyrektorowi Generalnemu KOWR. Należy to zrobić **nie później niż 2 tygodnie przed rozpoczęciem produkcji**, a jednocześnie nie później niż do 15 września danego roku winiarskiego. Informację składa się na formularzu udostępnionym na stronie internetowej KOWR. Przepis wyraźnie wskazuje, że ten termin nie podlega przywróceniu.

Informacja obejmuje podstawowe dane producenta, czyli jego imię i nazwisko albo firmę, siedzibę, adres i adres do doręczeń, a także numer NIP, jeśli producent go posiada, albo numer PESEL. Trzeba w niej również wskazać miejsce wyrobu wina oraz numer identyfikacyjny plantatora winorośli z „ewidencji winnic”, którego winogrona zostaną wykorzystane. Producent wskazuje ponadto, czy winogrona pochodzą z jego własnych upraw.

Ustęp 4 pozwala uzupełnić informację o inne dane kontaktowe, w tym adres poczty elektronicznej, strony internetowej lub numer telefonu. Z kolei dane dotyczące producenta i miejsca wyrobu, wymienione w ust. 3 pkt 1, 2 i 4, mogą zostać zamieszczone na stronie internetowej KOWR. Regulacja porządkuje więc zarówno pochodzenie surowca, jak i obowiązek wcześniejszego zgłoszenia planowanej produkcji.

Przepis określa zasady certyfikacji wina i moszczu, przeprowadzanej dla konkretnej partii przez wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych właściwego ze względu na miejsce wyrobu. Postępowanie wszczyna producent wina, składając wniosek. Powinien on zawierać dane wskazane w art. 21 ust. 3, informacje o partii, w tym odmiany winorośli lub ich synonimy, rok winiarski oraz szacunkową wielkość partii. Jeżeli producent nabywa świeże winogrona, podaje także numer identyfikacyjny plantatora, od którego je nabył lub planuje je nabyć.

Wniosek składa się na formularzu udostępnionym na stronie internetowej Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, nie później niż 2 tygodnie przed zbiorem, a zarazem nie później niż 15 września danego roku winiarskiego. Producent może zamieścić dodatkowe dane kontaktowe, między innymi adres poczty elektronicznej, strony internetowej lub numer telefonu.

Wydanie certyfikatu zależy od spełnienia wymagań dotyczących wina lub moszczu rocznikowego albo odmianowego, wyników kontroli z art. 18 oraz możliwości ustalenia finalnej wielkości partii. Po weryfikacji tej wielkości na podstawie rejestru przychodów i rozchodów albo informacji od producenta inspektor wydaje certyfikat dla wina lub moszczu. Dokument wskazuje między innymi numer certyfikatu, dane producenta, odmianę lub rok winiarski, finalną wielkość partii i organ wydający.

Numer certyfikatu wpisuje się do rejestru przychodów i rozchodów oraz umieszcza w dokumentach towarzyszących. Certyfikacja jest odpłatna. Brak wymaganych przesłanek, spóźniony wniosek, nieustalenie finalnej wielkości partii albo nieuiszczenie opłaty skutkuje odmową wydania certyfikatu w drodze decyzji. Przepis określa także dopuszczalną informację na etykiecie produktu posiadającego certyfikat dla wina odmianowego.

Przepis określa obowiązki producenta wina związane ze składaniem deklaracji do Dyrektora Generalnego KOWR. W ciągu roku winiarskiego wymagane są dwa odrębne zgłoszenia, dotyczące produkcji oraz zapasów.

Do 15 stycznia każdego roku producent składa deklarację o produkcji wina w danym roku winiarskim. Dokument powinien zawierać wskazane dane identyfikacyjne, w tym numer producenta wina w rejestrze, jeżeli został nadany, informacje o produktach użytych do wyrobu wina oraz ilości produktów sektora wina uzyskanych od początku roku winiarskiego i posiadanych w dniu złożenia deklaracji. Ilości te podaje się z podziałem między innymi według pochodzenia, koloru, kategorii oraz rodzaju produktu, w tym „wino z ChNP lub wino z ChOG”, „wino odmianowe” i pozostałe wskazane rodzaje.

Przepis precyzuje, że ilość wina wykazywana w tej deklaracji obejmuje całość wina uzyskanego po zakończeniu zasadniczej fermentacji alkoholowej, razem z drożdżowym osadem winiarskim.

Drugą deklarację składa się do 31 sierpnia każdego roku. Dotyczy ona zapasów win i moszczów posiadanych na dzień 31 lipca poprzedniego roku winiarskiego. Wymaga podania danych identyfikacyjnych, miejsca przechowywania wina oraz ilości zapasów, z podziałem według koloru, miejsca pochodzenia i rodzaju. W przypadku moszczów rozróżnia się między innymi skoncentrowany moszcz winogronowy, rektyfikowany zagęszczony moszcz winogronowy oraz inne rodzaje.

Obowiązek złożenia deklaracji o zapasach obejmuje także przedsiębiorcę wpisanego do rejestru, który rozlewa wino niewyprodukowane przez siebie. Przepis zapewnia więc jednolity zakres informacji o produkcji i zapasach, umożliwiając ich przedstawienie w szczegółowym podziale.

Przepis określa odpowiedzialność za trzy rodzaje naruszeń związanych z wyrobem lub rozlewaniem wyrobów winiarskich. Obejmuje zarówno brak wymaganego wpisu do rejestru, jak i wykorzystanie określonego surowca bez spełnienia warunku dotyczącego ewidencji upraw winorośli. Odpowiedzialność dotyczy także wyrobu wina mimo nieprzekazania informacji, o której mowa w art. 21 ust. 2, w terminie wskazanym w tym przepisie.

W ust. 1 wyróżniono następujące czyny:

- wyrabianie lub rozlewanie wyrobów winiarskich bez uzyskania wpisu do rejestru,
- wyrabianie wina lub moszczu winogronowego z winogron pochodzących z upraw winorośli niewpisanych do ewidencji winnic, jeżeli uprawy te znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
- wyrabianie wina bez przekazania wymaganej informacji w określonym terminie.

Za każdy z tych czynów przewidziano karę grzywny. Przepis nie uzależnia podstawowej odpowiedzialności od wystąpienia dodatkowego skutku, lecz wiąże ją z samym zaistnieniem wskazanego działania lub zaniechania.

Surowsze następstwa przewidziano w ust. 2. Jeżeli czyn określony w ust. 1 dotyczy wyrobów winiarskich o znacznej wartości, sprawca podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności. Oznacza to, że znaczenie ma nie tylko rodzaj naruszenia, lecz także wartość wyrobów, których ono dotyczy. W praktyce przepis wyznacza podstawowe wymogi formalne dotyczące legalności działalności oraz pochodzenia winogron używanych do wyrobu wina lub moszczu, a także różnicuje sankcję zależnie od wartości wyrobów.

Przepis określa czyny, za które osoba wskazana w jego treści podlega karze grzywny. Dotyczy przede wszystkim obowiązków związanych z wpisem do rejestru, wytwarzaniem i rozlewem wyrobów winiarskich, prowadzeniem dokumentacji oraz przekazywaniem wymaganych informacji.

Karą zagrożone jest między innymi niewdrożenie systemu kontroli wewnętrznej wyrobu lub rozlewu, a także niewyznaczenie osoby odpowiedzialnej za kontrolę jakości. Odpowiedzialność obejmuje również przekroczenie ilości określonych w art. 9 ust. 1 i 2, niezłożenie wniosku o zmianę wpisu do rejestru albo niepoinformowanie o zakończeniu lub zawieszeniu działalności w wymaganym terminie. W przypadku producenta wina znaczenie ma także miejsce jego wyrobu wskazane w informacji, o której mowa w art. 21 ust. 2.

Przepis obejmuje ponadto podawanie niezgodnych ze stanem faktycznym danych we wniosku o wpis do ewidencji winnic, w tym informacji o położeniu uprawy i odmianach winorośli. Karze podlega także nierzetelne lub nieterminowe prowadzenie rejestru przychodów i rozchodów, brak wymaganych dokumentów towarzyszących podczas przewozu produktów sektora wina oraz niezłożenie deklaracji, o których mowa w art. 32 ust. 1 i art. 33 ust. 1, mimo wezwania na podstawie art. 34 ust. 2.

Wymieniono również naruszenia dotyczące produktów ubocznych, w szczególności brak zgłoszenia zamiaru ich wycofania albo niespełnienie wymagań określonych w art. 37 ust. 5. Znaczenie praktyczne przepisu polega na zebraniu w jednym miejscu wielu uchybień formalnych, ewidencyjnych, dokumentacyjnych i organizacyjnych, których skutkiem jest zagrożenie karą grzywny.

Przepis określa zasady oznaczania fermentowanych napojów winiarskich oraz zamknięty katalog nazw kategorii, pod którymi napoje te mogą być wprowadzane do obrotu. Nazwa musi odpowiadać wymaganiom dotyczącym sposobu wytworzenia, użytych surowców, zawartości alkoholu, proporcji składników, dopuszczalnych dodatków i, w niektórych przypadkach, okresu leżakowania.

Wśród kategorii znajdują się między innymi **miody pitne jakościowe**, „miody pitne”, wina owocowe, cydry, perry, wina z soku winogronowego, wina miodowe oraz napoje winne owocowe i miodowe. Osobno uregulowano cydr lodowy i perry lodowe, które muszą być wytwarzane bez dodatku wody i leżakować co najmniej 6 miesięcy. Dla „półtoraka”, „dwójniaka”, „trójniaka” i „czwórniaka” decydujące są proporcje miodu do wody albo wody z sokiem oraz określone przedziały zawartości alkoholu.

Przepis wyróżnia także napoje aromatyzowane, między innymi aromatyzowane wino owocowe, cydr, perry, wino z soku winogronowego oraz napoje winne owocowe i miodowe. W tych kategoriach określono minimalny udział odpowiedniego napoju bazowego oraz dopuszczono aromatyzowanie substancjami innymi niż uzyskane z winogron. Poszczególne kategorie obejmują szeroki zakres zawartości alkoholu, od napojów niskoalkoholowych do napojów zawierających do 22 % objętościowych alkoholu.

Jeżeli napój spełnia wymagania kilku kategorii, można zastosować jedną z odpowiadających im nazw. Nazwę można także uzupełniać określeniami dotyczącymi gazu, słodkości lub użytych surowców. Przepis uznaje ponadto, że napoje legalnie wprowadzone do obrotu w określonych państwach europejskich spełniają wymagania ustawy.

Przepis obejmuje piwo, wino oraz napoje fermentowane wytworzone domowym sposobem przez osobę fizyczną. Zwolnienie z akcyzy ma zastosowanie tylko wtedy, gdy napoje są przeznaczone wyłącznie na własny użytek i nie są przeznaczone do sprzedaży. Samo domowe wytworzenie produktu nie wystarcza. Znaczenie ma również to, kto go przygotował, oraz jego przeznaczenie. Przepis nie obejmuje innych produktów ani napojów przeznaczonych do obrotu.

Wino

Wino w przepisach

o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.1 przepis

o rejestracji i ochronie nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych oraz gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów rolnych i środków spożywczych, win lub napojów spirytusowych oraz o produktach tradycyjnych1 przepis

o wyrobach winiarskich7 przepisów

w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego #przypis#2#przypis#1 przepis