Wierzytelność kredytowa

Wierzytelność kredytowa to pieniężne roszczenie wynikające z umowy kredytu albo pożyczki, w której po jednej stronie występuje uprawniona instytucja finansowa. Chodzi więc o prawo do żądania zapłaty określonej kwoty lub spełnienia innego świadczenia pieniężnego należnego na podstawie takiej umowy.

Aby dane roszczenie mogło zostać uznane za wierzytelność kredytową w rozumieniu ustawy „Niektóre zabezpieczenia finansowe”, muszą być spełnione określone przesłanki:

• wierzytelność musi mieć charakter pieniężny, czyli dotyczyć zapłaty pieniędzy;
• musi wynikać z zawartej umowy;
• umowa musi przewidywać udzielenie kredytu lub pożyczki;
• kredytu lub pożyczki musi udzielać instytucja uprawniona do prowadzenia takiej działalności na podstawie właściwych przepisów;
• uprawnienie instytucji może wynikać z przepisów dotyczących banków, spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych albo z przepisów obowiązujących w państwach członkowskich Unii Europejskiej lub państwach Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

Definicja nie obejmuje zatem każdej wierzytelności pieniężnej ani każdej umowy, z której wynika obowiązek zapłaty. Decydujące jest zarówno źródło wierzytelności, którym musi być umowa kredytu lub pożyczki, jak i status podmiotu udzielającego finansowania. Znaczenie ma także podstawa prawna uprawnienia tego podmiotu do udzielania kredytów lub pożyczek.

W ustawie pojęcie to służy wyodrębnieniu określonej kategorii roszczeń związanych z finansowaniem udzielanym przez regulowane instytucje. Pozwala ustalić, czy konkretne roszczenie mieści się w zakresie pojęć używanych przez przepisy o zabezpieczeniach finansowych. W praktyce znaczenie ma więc nie tylko sama treść umowy i istnienie obowiązku zapłaty, lecz także to, kto udzielił kredytu lub pożyczki oraz na podstawie jakich przepisów działał. klasyfikacja wierzytelności jako kredytowej może być istotna przy ocenie, czy do danej umowy lub wierzytelności mogą znaleźć zastosowanie rozwiązania przewidziane w tej ustawie.