Kodeks cywilny

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis dotyczy sytuacji, w której po ogłoszeniu upadłości przyjęto spadek, a masa upadłości odpowiada za wierzytelność wierzyciela spadku. Taka wierzytelność jest ujmowana w planie podziału funduszów masy upadłości. Nie może jednak zostać uwzględniona w wysokości większej niż wartość majątku spadkowego. Oznacza to, że wartość majątku spadkowego wyznacza maksymalny zakres, w jakim wierzytelność może zostać ujęta w planie podziału. Jeżeli w postępowaniu upadłościowym występuje dwóch lub więcej wierzycieli spadku, a suma ich wierzytelności jest wyższa niż wartość majątku spadkowego, każda z tych wierzytelności zostaje odpowiednio zmniejszona. Obniżenie następuje proporcjonalnie, czyli według stosunku wysokości poszczególnych wierzytelności do ich łącznej wysokości. W rezultacie wierzytelności są ujmowane w planie podziału w obniżonej wysokości, tak aby łącznie nie przekroczyły wartości majątku spadkowego.

Prawo upadłościowe

**Przepis nie obowiązuje.** Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe utraciło moc z dniem 1 października 2003 r. Obowiązującym dziś aktem o upadłości jest [ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe](/prawo-upadlosciowe). Poniższe omówienie opisuje stan prawny z okresu, w którym przepis obowiązywał, i służy do czytania dawnych akt oraz starszego orzecznictwa.

Przepis regulował sytuację, w której spadek przypadał osobie będącej upadłym. Spadek przyjmował syndyk, a jego oświadczenie musiało ograniczać odpowiedzialność masy upadłości wobec wierzycieli spadku. Odpowiedzialność ta obejmowała więc najwyżej wartość majątku spadkowego. Wierzyciele spadku nie mogli żądać zaspokojenia z masy upadłości ponad tę wartość. Osoby zainteresowane mogły zwrócić się do sędziego-komisarza o wyznaczenie terminu. W tym terminie syndyk był obowiązany złożyć oświadczenie, czy spadek przyjmował. Przepis nie wskazywał zamkniętego katalogu osób zainteresowanych, lecz przyznawał im możliwość doprowadzenia do określenia czasu na podjęcie decyzji przez syndyka. Rola sędziego-komisarza polegała na wyznaczeniu tego terminu. Spadek, którego syndyk nie przyjął, nie wchodził do masy upadłości. Samo przypadające upadłemu dziedziczenie nie wystarczało zatem do objęcia spadku masą upadłości. Decydujące znaczenie miało przyjęcie spadku przez syndyka, dokonane z ograniczeniem odpowiedzialności masy wobec wierzycieli spadku do wartości majątku spadkowego.

Wierzyciel spadku

Wierzyciel spadku w przepisach

Kodeks cywilny1 przepis

Kodeks postępowania cywilnego1 przepis

Prawo upadłościowe1 przepis

Prawo upadłościowe1 przepis