Wielkość pomocy

„Wielkość pomocy” to sposób określenia, jak duża jest pomoc publiczna w ujęciu przyjętym przez ustawę o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Pojęcie to nie wskazuje wyłącznie na sam fakt udzielenia pomocy, lecz pozwala ją zmierzyć i przedstawić w formie przydatnej w postępowaniu dotyczącym tej pomocy.

Ustawowa definicja przewiduje dwa sposoby wyrażenia wielkości pomocy:

• jako wartość pomocy podaną w kwocie pieniężnej,
• jako intensywność pomocy, czyli relację wartości pomocy do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną.

W pierwszym ujęciu znaczenie ma bezpośrednia wartość udzielonego wsparcia przedstawiona w pieniądzu. W drugim nie wystarcza sama kwota pomocy. Trzeba ją odnieść do określonej podstawy, czyli kosztów, które mogą zostać objęte pomocą publiczną. Intensywność pokazuje zatem, jaka część takich kosztów odpowiada wartości pomocy. Jest to ujęcie proporcjonalne, a nie tylko kwotowe.

Elementami pojęcia są więc: pomoc publiczna, jej wartość, sposób wyrażenia tej wartości oraz, w przypadku intensywności, koszty kwalifikujące się do objęcia pomocą. Wybór sposobu przedstawienia wielkości zależy od tego, czy pomoc jest opisywana przez konkretną wartość pieniężną, czy przez jej stosunek do kosztów kwalifikowanych.

W ustawie pojęcie służy przede wszystkim do jednolitego określania rozmiaru pomocy. Ułatwia opisanie wsparcia w dokumentach i postępowaniach, a także ocenę jego skali w odniesieniu do kosztów, których dotyczy. Ma również znaczenie praktyczne przy porównywaniu pomocy przedstawionej w różnych formach, ponieważ pozwala posługiwać się wspólną miarą: kwotą albo intensywnością. „Wielkość pomocy” jest więc kategorią pomiarową, która porządkuje informacje o pomocy publicznej i wskazuje, jak należy rozumieć jej rozmiar na potrzeby stosowania tej ustawy.