Większość głosów

„Większość głosów” oznacza przewagę głosów oddanych za określonym wnioskiem, kandydaturą albo uchwałą, wymaganą do podjęcia rozstrzygnięcia przez organ lub zgromadzenie. Jest to sposób podejmowania decyzji zbiorowych, stosowany między innymi w prawie spółek, prawie samorządowym i ustrojowym, w działalności stowarzyszeń oraz w postępowaniach sądowych.

Znaczenie tego pojęcia zależy od przepisu, statutu, umowy albo regulaminu określającego zasady głosowania. Istotne jest ustalenie, jakie głosy uwzględnia się przy obliczaniu wyniku, w szczególności czy decydują głosy osób obecnych, wszystkich uprawnionych, czy tylko głosy oddane. Kworum, czyli minimalna liczba obecnych lub reprezentowanych uprawnionych, jest odrębnym warunkiem ważności głosowania i nie stanowi samej większości.

Najczęściej wyróżnia się:

• większość zwykłą, gdy głosów za jest więcej niż głosów przeciw; w zależności od regulacji głosy wstrzymujące się mogą nie być wliczane do wyniku,
• większość bezwzględną, gdy głosy za stanowią więcej niż połowę głosów uwzględnianych przy podejmowaniu decyzji, a więc przewyższają łącznie głosy przeciw i wstrzymujące się, jeżeli są one wliczane,
• większość kwalifikowaną, gdy przepis wymaga określonej części głosów, na przykład dwóch trzecich albo trzech czwartych.

Wymagana większość może dotyczyć zarówno uchwał organów osób prawnych, jak i orzeczeń. W Kodeksie postępowania karnego orzeczenia zapadają większością głosów, natomiast w postępowaniu cywilnym głosowanie jest elementem narady sędziów. W sprawach korporacyjnych wynik może zależeć od liczby udziałów lub akcji, a nie od liczby obecnych osób. Przykładowo uchwały właścicieli lokali co do zasady podejmowane są według udziałów. Statut może również przyznawać niektórym członkom większą liczbę głosów, jeżeli ustawa na to pozwala.

Przy równej liczbie głosów uchwała co do zasady nie zostaje podjęta, chyba że szczególna regulacja przyznaje głos rozstrzygający przewodniczącemu lub ustanawia inne rozwiązanie. Wymóg większości kwalifikowanej najczęściej dotyczy decyzji o szczególnym znaczeniu, takich jak zmiana statutu, połączenie, podział albo rozwiązanie jednostki.