o leczeniu niepłodności

Pacjent ma prawo do świadczeń zdrowotnych odpowiadających wymaganiom aktualnej wiedzy medycznej. Oznacza to, że udzielane mu świadczenia powinny spełniać wymagania wynikające z aktualnego poziomu wiedzy medycznej. Jeżeli możliwości udzielenia odpowiednich świadczeń są ograniczone, pacjent ma prawo do przejrzystej i obiektywnej procedury ustalania kolejności dostępu. Procedura ta powinna opierać się na kryteriach medycznych. Z przepisu wynika więc prawo pacjenta do tego, aby kolejność udzielania świadczeń nie była ustalana w sposób niejasny ani dowolny. Pacjent może również żądać dodatkowej konsultacji. W przypadku lekarza może domagać się zasięgnięcia opinii innego lekarza albo zwołania konsylium lekarskiego. W przypadku pielęgniarki lub położnej może żądać zasięgnięcia opinii innej pielęgniarki lub położnej. Lekarz może odmówić zwołania konsylium albo zasięgnięcia opinii innego lekarza, jeżeli uzna żądanie za bezzasadne. Te zasady, w zakresie zasięgania opinii, stosuje się również do pielęgniarki i położnej. Zarówno żądanie pacjenta, jak i odmowa muszą zostać odnotowane w dokumentacji medycznej.

o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta

Jeżeli podczas orzekania zostanie stwierdzona choroba albo ułomność, której nie opisano w żadnym z dwóch załączników do rozporządzenia, należy ją zakwalifikować mimo braku bezpośredniego wskazania. Podstawą takiej kwalifikacji jest wiedza medyczna. Trzeba wybrać paragraf albo punkt dotyczący przypadku najbardziej zbliżonego do rozpoznanej choroby lub ułomności. Decydujące jest więc podobieństwo medyczne, a nie samo brzmienie nazwy rozpoznania.

Wiedza medyczna

Wiedza medyczna w przepisach

o leczeniu niepłodności2 przepisy

o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta1 przepis

w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach1 przepis