Węzeł

Węzeł to, w rozumieniu ustawy „Drogi publiczne”, wyodrębniona część drogi publicznej, która służy połączeniu co najmniej dwóch dróg publicznych poprowadzonych na różnych poziomach. Najważniejszym elementem tego pojęcia jest więc nie samo skrzyżowanie lub zetknięcie się dróg, lecz ich wzajemne powiązanie przy rozdzieleniu wysokościowym. Oznacza to, że drogi nie krzyżują się w jednym wspólnym poziomie, ale pozostają połączone w ramach rozwiązania drogowego uwzględniającego różne poziomy ich przebiegu.

Dla uznania danego rozwiązania za węzeł istotne są trzy przesłanki: musi ono należeć do drogi publicznej lub stanowić jej część, powinno łączyć drogi publiczne oraz musi występować między nimi różnica poziomów. Pojęcie nie odnosi się zatem do dowolnego połączenia dróg ani do każdego miejsca, w którym można przejechać z jednej drogi na drugą. W ustawie ma ono znaczenie porządkujące i pozwala odróżnić szczególny rodzaj infrastruktury drogowej od innych form łączenia dróg.

W praktyce określenie „węzeł” wskazuje na bardziej złożone rozwiązanie komunikacyjne, wymagające uwzględnienia zarówno przebiegu poszczególnych dróg, jak i ich wzajemnego usytuowania w pionie. Takie rozumienie ułatwia posługiwanie się przepisami dotyczącymi dróg publicznych, ponieważ wskazuje, że przedmiotem regulacji jest nie tylko pojedyncza jezdnia, lecz także część drogi organizująca połączenie dróg znajdujących się na różnych poziomach. Sama definicja nie przesądza natomiast o konkretnym układzie technicznym ani o szczegółowych zasadach ruchu w takim miejscu.

Słowo „węzeł” występuje także w innych przepisach, między innymi dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy na statkach oraz w portach, gdzie odnosi się do węzłów wykonywanych na linach lub zawiesiach. Pojawia się również w regulacjach dotyczących uwierzytelniania użytkownika w systemie teleinformatycznym. W tych przypadkach jego znaczenie wynika z danego kontekstu i nie należy go automatycznie utożsamiać z definicją przyjętą w ustawie „Drogi publiczne”.