Wewnętrzny zakład ubezpieczeń

Wewnętrzny zakład ubezpieczeń to szczególny rodzaj zakładu ubezpieczeń, którego działalność jest powiązana z interesem jego właściciela albo właścicieli. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „Działalność ubezpieczeniowa i reasekuracyjna.” i służy wskazaniu podmiotu utworzonego przede wszystkim do ubezpieczania ryzyk występujących we własnej strukturze właścicielskiej.

Aby zakład mógł zostać uznany za wewnętrzny, muszą być spełnione łącznie określone przesłanki:

• jego akcjonariuszem lub udziałowcem jest podmiot finansowy, który nie jest zakładem ubezpieczeń ani zakładem reasekuracji, albo który nie należy do grupy obejmującej zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji, bądź też właścicielem jest podmiot niefinansowy;
• celem zakładu jest ubezpieczanie wyłącznie ryzyk akcjonariusza lub udziałowców, podmiotów będących jego właścicielami albo podmiotów należących do tej samej grupy.

Najważniejsze znaczenie ma więc ograniczony krąg podmiotów, których ryzyka mogą być obejmowane ochroną. Wewnętrzny zakład ubezpieczeń nie jest przeznaczony do oferowania ubezpieczeń dowolnym klientom na rynku. Jego funkcja polega na zabezpieczaniu ryzyk związanych z działalnością właściciela lub grupy, w której działa. „Wewnętrzność” odnosi się zatem zarówno do jego powiązania kapitałowego, jak i do zakresu prowadzonej działalności ubezpieczeniowej.

Definicja pozwala odróżnić taki zakład od zakładu ubezpieczeń działającego na rzecz szerokiego, zewnętrznego kręgu ubezpieczających. Ma znaczenie przy ustalaniu, czy konkretny podmiot spełnia ustawowe warunki przypisania mu tego statusu, a tym samym jakie regulacje ustawy dotyczą jego organizacji i działalności. O kwalifikacji decyduje nie sama nazwa podmiotu, lecz jednoczesne występowanie wskazanego powiązania właścicielskiego oraz wyłącznego celu ubezpieczania ryzyk własnego właściciela lub grupy.