Wewnętrzny system wodociągowy

Wewnętrzny system wodociągowy to, w rozumieniu ustawy „o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków”, część układu służącego doprowadzaniu wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi do miejsc, w których jest ona pobierana. Obejmuje on przewody wodociągowe, a także ich uzbrojenie i urządzenia, znajdujące się pomiędzy siecią wodociągową a punktami czerpalnymi. Chodzi zarówno o obiekty publiczne, jak i prywatne.

Pojęcie obejmuje dwa podstawowe elementy:

• instalację wodociągową,
• przyłącze wodociągowe, ale tylko wtedy, gdy w zakresie określonym w art. 5 ust. 2 podlega ono odpowiedzialności odbiorcy usług.

Istotne są więc nie tylko fizyczne cechy przewodów i urządzeń, lecz także ich usytuowanie oraz przypisanie odpowiedzialności za przyłącze. System tworzy odcinek znajdujący się między siecią wodociągową a zwykle używanymi punktami poboru wody. Nie chodzi zatem o samą sieć wodociągową ani o pojedynczy punkt czerpalny, lecz o połączony układ elementów doprowadzających wodę do miejsca jej poboru.

Definicja ma znaczenie dla ustalenia zakresu pojęcia używanego w tej ustawie. Pozwala rozróżnić elementy sieci wodociągowej od instalacji i przyłącza znajdujących się po stronie odbiorcy usług. W praktyce ułatwia określenie, jakie przewody, urządzenia i części infrastruktury należy traktować jako jeden wewnętrzny system oraz gdzie przebiega zakres odpowiedzialności związanej z jego funkcjonowaniem. Warunek dotyczący odpowiedzialności odbiorcy usług oznacza, że nie każde przyłącze wodociągowe automatycznie wchodzi do tego systemu. O zakwalifikowaniu go decyduje również zakres odpowiedzialności wskazany w ustawie.