Wewnętrzne służby ochrony

Wewnętrzne służby ochrony to wyodrębnione, zorganizowane zespoły pracowników działające na rzecz przedsiębiorcy albo innej jednostki organizacyjnej, które zostały utworzone w celu zapewnienia ochrony temu podmiotowi. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „Ochrona osób i mienia” i wskazuje, jakie cechy musi mieć dana formacja, aby można było zaliczyć ją do tej kategorii.

Istotą tego pojęcia jest połączenie kilku elementów. Po pierwsze, chodzi o zespół pracowników, a więc o zorganizowaną grupę osób, nie zaś o pojedynczego pracownika wykonującego doraźnie zadania ochronne. Po drugie, osoby te pozostają związane z przedsiębiorcą lub jednostką organizacyjną, której ochronie służą. Po trzecie, zespół ma być uzbrojony i umundurowany. Oznacza to, że jego charakter rozpoznaje się nie tylko po wykonywanych zadaniach, lecz także po wyposażeniu i jednolitym, służbowym wyglądzie. Po czwarte, zespół musi być powołany właśnie do ochrony danego podmiotu. Cel jego utworzenia jest zatem równie ważny jak sposób organizacji i cechy pracowników.

W praktyce wewnętrzne służby ochrony są częścią organizacji chronionego przedsiębiorcy albo jednostki organizacyjnej. Ich zadaniem jest zapewnianie ochrony w ramach struktury tego podmiotu, zgodnie z celem, dla którego zostały powołane. Ustawowa definicja pozwala odróżnić takie służby od przypadkowej grupy pracowników, osób wykonujących pojedyncze zadania ochronne lub zespołu, który nie ma wymaganego uzbrojenia, umundurowania albo związku organizacyjnego z chronionym podmiotem. Spełnienie wszystkich wskazanych cech ma znaczenie dla prawidłowego zakwalifikowania danej formacji jako wewnętrznej służby ochrony na gruncie ustawy.