Wewnątrzwspólnotowe nabycie produktów

Wewnątrzwspólnotowe nabycie produktów to, w rozumieniu ustawy „Nowość Obowiązki przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz opłata produktowa.”, sprowadzenie produktów do Polski z innego państwa należącego do Unii Europejskiej, jeżeli produkty te mają następnie trafić do obrotu. Pojęcie opisuje więc określony sposób pozyskania produktów oraz cel, jaki przyświeca ich przywozowi.

Aby dane działanie mieściło się w tej kategorii, muszą wystąpić łącznie następujące elementy:

• przedmiotem przywozu są produkty;
• produkty są przywożone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
• miejscem, z którego następuje przywóz, jest inne państwo członkowskie Unii Europejskiej, a więc państwo inne niż Polska;
• przywóz odbywa się z zamiarem wprowadzenia produktów do obrotu.

Istotny jest zatem nie tylko sam fakt przemieszczenia produktów między państwami, lecz także jego przeznaczenie. Jeżeli produkty są sprowadzane do Polski z innego państwa Unii Europejskiej po to, aby były oferowane lub przekazane do obrotu, takie działanie może zostać zakwalifikowane jako wewnątrzwspólnotowe nabycie produktów. Samo pochodzenie produktu z państwa unijnego nie wystarcza, jeśli przywóz nie jest związany z zamiarem wprowadzenia go do obrotu.

Definicja służy ustaleniu, jakie przypadki sprowadzania produktów mieszczą się w zakresie przepisów ustawy dotyczącej obowiązków przedsiębiorców związanych z gospodarowaniem niektórymi odpadami oraz opłatą produktową. Ma to znaczenie praktyczne, ponieważ sposób pozyskania produktu i jego przeznaczenie mogą wpływać na ocenę, czy dany podmiot wykonuje czynność objętą regulacją. W szczególności pojęcie pozwala odróżnić przywóz produktów na rynek polski z innego państwa Unii Europejskiej od innych form przemieszczania produktów, które nie spełniają wszystkich wskazanych przesłanek.