Wewnątrzwspólnotowa dostawa opakowań

Wewnątrzwspólnotowa dostawa opakowań to, w rozumieniu ustawy „Gospodarka opakowaniami i odpadami opakowaniowymi”, przemieszczenie opakowań z Polski do innego państwa należącego do Unii Europejskiej. Istotą tego pojęcia jest więc przekroczenie granicy między państwami członkowskimi, przy czym miejscem rozpoczęcia wywozu musi być terytorium kraju, a miejscem docelowym terytorium innego państwa członkowskiego.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• przedmiotem wywozu są opakowania;
• wywóz rozpoczyna się na terytorium kraju;
• opakowania trafiają do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Pojęcie nie obejmuje zatem przemieszczania opakowań wyłącznie w granicach Polski. Nie dotyczy także wywozu do państwa, które nie jest członkiem Unii Europejskiej, ponieważ definicja wskazuje szczególny kierunek przemieszczania, czyli z kraju do innego państwa członkowskiego. O kwalifikacji decyduje przede wszystkim miejsce, z którego opakowania są wywożone, oraz państwo, do którego są kierowane.

W ustawie określenie to służy uporządkowaniu zasad dotyczących przepływu opakowań między Polską a pozostałymi państwami Unii Europejskiej. Pozwala odróżnić taki przypadek od obrotu krajowego oraz od wywozu poza Unię Europejską. Ma to znaczenie praktyczne przy ustalaniu, czy dana czynność mieści się w kategorii wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań i czy należy ją rozpatrywać zgodnie z przepisami ustawy odnoszącymi się do takiego rodzaju przemieszczania. Sama definicja opisuje kierunek i przedmiot wywozu, nie wskazuje natomiast dodatkowych warunków dotyczących sposobu zawarcia transakcji ani podmiotów uczestniczących w dostawie.