Wewnątrzwspólnotowa dostawa odpadów opakowaniowych

Wewnątrzwspólnotowa dostawa odpadów opakowaniowych to, w rozumieniu ustawy „Gospodarka opakowaniami i odpadami opakowaniowymi”, transgraniczne przemieszczenie określonej kategorii odpadów z Polski do innego państwa należącego do Unii Europejskiej. Nie chodzi więc o każdy przewóz odpadów opakowaniowych poza granice kraju, lecz o sytuację, w której są one kierowane do innego państwa członkowskiego z przeznaczeniem na recykling.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• przedmiotem wywozu muszą być odpady opakowaniowe, czyli odpady związane z opakowaniami;
• odpady muszą zostać wywiezione z terytorium kraju;
• miejscem docelowym musi być inne państwo członkowskie Unii Europejskiej;
• celem przemieszczenia powinno być poddanie odpadów recyklingowi.

Decydujące znaczenie ma zatem zarówno rodzaj przewożonych materiałów, jak i kierunek oraz cel ich transportu. Jeżeli odpady opakowaniowe są przemieszczane do innego państwa Unii Europejskiej, ale nie po to, aby poddać je recyklingowi, nie wypełnia to opisanego w ustawie znaczenia tego hasła. Podobnie samo przekroczenie granicy nie wystarcza, jeżeli przedmiotem wywozu nie są odpady opakowaniowe.

Pojęcie służy wyodrębnieniu szczególnego rodzaju postępowania z odpadami opakowaniowymi, w którym proces recyklingu ma odbyć się poza Polską, lecz na obszarze Unii Europejskiej. Dzięki temu można odróżnić takie przemieszczenie od zagospodarowania odpadów na terytorium kraju oraz od innych sposobów postępowania z nimi. W praktyce prawidłowe zakwalifikowanie danego transportu ma znaczenie dla ustalenia, czy mieści się on w zakresie pojęć używanych przez ustawę i czy znajdują do niego zastosowanie przepisy odnoszące się do wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych. W każdym przypadku istotne jest więc ustalenie, co jest przewożone, dokąd odpady trafiają oraz jaki jest rzeczywisty cel ich wywozu.