Wartość emisyjna udziałów (akcji)

Wartość emisyjna udziałów (akcji) to cena, po której obejmowane są udziały lub akcje, czyli cena wskazująca, ile należy zapłacić za ich objęcie. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych i służy ustaleniu wartości przyjmowanej dla celów wynikających z tej ustawy.

Najważniejszym elementem wartości emisyjnej jest cena określona w dokumentach dotyczących spółki. W pierwszej kolejności powinna ona wynikać ze statutu spółki albo z umowy spółki. Jeżeli takich dokumentów nie ma, ustawowa definicja odwołuje się do innego dokumentu o podobnym charakterze. Może to być dokument, który w sposób formalny określa warunki objęcia udziałów lub akcji i pozwala ustalić cenę ich objęcia.

Drugim istotnym warunkiem jest relacja tej ceny do wartości rynkowej udziałów lub akcji. Wartość emisyjna nie może być niższa od wartości rynkowej. Oznacza to, że cena wskazana w odpowiednim dokumencie może odpowiadać wartości rynkowej albo być od niej wyższa, ale nie powinna być ustalona poniżej poziomu rynkowego. Definicja łączy więc formalne źródło ceny z wymogiem jej odpowiedniego poziomu ekonomicznego.

Znaczenie praktyczne wartości emisyjnej polega na tym, że pozwala jednoznacznie ustalić cenę objęcia udziałów lub akcji na potrzeby stosowania przepisów podatkowych. W razie analizy skutków podatkowych istotne jest nie tylko to, jaka cena została wskazana w dokumentach spółki, lecz także to, czy nie odbiega ona w dół od wartości rynkowej. Pojęcie wskazuje zatem zarówno dokument, w którym należy szukać ceny, jak i minimalny poziom tej ceny. Dzięki temu ogranicza możliwość przyjęcia wartości zaniżonej względem warunków rynkowych oraz porządkuje ocenę sytuacji, w których przepisy ustawy odwołują się do ceny objęcia udziałów lub akcji.