Wagon

Hasło „wagon” oznacza w przepisach określony rodzaj pojazdu kolejowego przeznaczonego do przewozu towarów. Chodzi o pojazd, który nie ma własnego napędu, lecz jest przemieszczany po torach przez inne środki kolejowe. Jego konstrukcja obejmuje własne koła przystosowane do jazdy po torach kolejowych, a podstawowym zastosowaniem jest przewożenie ładunków.

W definicji istotne są więc cztery elementy:

• wagon jest pojazdem kolejowym;
• nie ma własnego układu napędzającego;
• porusza się na kołach po torach kolejowych;
• służy do przewozu towarów.

Dopiero łączne spełnienie tych przesłanek pozwala uznać dany środek transportu za wagon w rozumieniu ustawy. Definicja pochodzi z ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, dlatego jej znaczenie wiąże się przede wszystkim z określeniem, jakie pojazdy kolejowe mogą być objęte regulacjami dotyczącymi przewozu takich towarów. Pozwala odróżnić wagon od innych pojazdów kolejowych, zwłaszcza tych, które mają własny napęd albo nie są przeznaczone do przewozu ładunków.

Praktyczne znaczenie tego pojęcia polega na tym, że przepisy odnoszące się do przewozu towarów niebezpiecznych mogą być stosowane do konkretnego rodzaju pojazdu, a nie do wszystkich jednostek kolejowych. W zależności od dalszych regulacji ważne może być także to, czy wagon jest podstawiany, wyciągany, znajduje się w ruchu albo jest wykorzystywany przy przeładunku.

Pojęcie występuje również w przepisach dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy. W regulacjach odnoszących się do hutnictwa żelaza i stali wagon jest uwzględniany przy organizacji automatycznego sygnalizowania jego podstawiania i wyciągania spod taśmy maszyny rozlewniczej. W przepisach dotyczących pracy w portach morskich i śródlądowych wagon jest natomiast wymieniany wśród środków transportu, przy których obowiązują zasady bezpieczeństwa podczas przeładunku, w szczególności ograniczenia dotyczące wykonywania takich czynności w czasie ruchu.