Uwierzytelnianie

Uwierzytelnianie to, w rozumieniu ustawy o usługach płatniczych, procedura stosowana przez dostawcę usług płatniczych w celu sprawdzenia, czy osoba korzystająca z usługi jest rzeczywiście użytkownikiem, a także czy użycie określonego instrumentu płatniczego jest ważne. Procedura ta obejmuje również posługiwanie się indywidualnymi danymi uwierzytelniającymi, czyli informacjami lub środkami przypisanymi konkretnemu użytkownikowi i wykorzystywanymi do potwierdzenia jego uprawnień.

Najważniejsze elementy pojęcia:

• podmiotem przeprowadzającym uwierzytelnianie jest dostawca usług płatniczych,
• uwierzytelnianie ma formę określonej procedury, a nie pojedynczej, przypadkowej czynności,
• jego celem może być potwierdzenie tożsamości użytkownika albo sprawdzenie, czy konkretny instrument płatniczy jest używany w sposób ważny,
• procedura wiąże się ze stosowaniem indywidualnych danych uwierzytelniających.

W praktyce uwierzytelnianie pozwala dostawcy ocenić, czy dana osoba może zostać uznana za uprawnionego użytkownika oraz czy dana czynność z wykorzystaniem instrumentu płatniczego może być traktowana jako prawidłowa. Ma więc znaczenie dla bezpieczeństwa korzystania z usług płatniczych i dla rozróżnienia czynności wykonanej przez uprawnionego użytkownika od próby użycia instrumentu przez inną osobę. Samo pojęcie nie oznacza wyłącznie rozpoznania osoby. Obejmuje także weryfikację prawidłowości zastosowania konkretnego instrumentu oraz wykorzystanie danych przypisanych użytkownikowi.

Definicja ustawowa wyznacza znaczenie tego terminu przede wszystkim w regulacjach dotyczących usług płatniczych. Określenie „uwierzytelnianie” może pojawiać się również w przepisach związanych z cyfrowym prowadzeniem książki obiektu budowlanego i korzystaniem z systemu c-KOB. W tym kontekście należy je odczytywać w związku z ochroną danych oraz zapewnieniem, aby dostęp do systemu i wykonywane w nim czynności były przypisane właściwym użytkownikom.