Utwór audiowizualny

Utwór audiowizualny to, w rozumieniu ustawy „Finansowe wspieranie produkcji audiowizualnej”, uporządkowana całość obrazów, które następują po sobie i wywołują wrażenie ruchu. Obrazy te mogą być połączone z dźwiękiem, ale dźwięk nie jest konieczny. Muszą zostać utrwalone na nośniku pozwalającym na ich wielokrotne odtwarzanie.

O zakwalifikowaniu utworu jako audiowizualnego decyduje nie tylko sama obecność obrazów. Istotne jest również, aby tworzyły one oryginalną całość, wyrażały określoną akcję albo treść oraz miały indywidualną formę. Definicja wskazuje także rodzaje produkcji, które mogą mieścić się w tym pojęciu. Są to filmy fabularne, dokumentalne i animowane, a także seriale fabularne, dokumentalne i animowane.

W praktyce oznacza to, że pojęcie obejmuje zarówno pojedyncze filmy, jak i produkcje odcinkowe, niezależnie od tego, czy przedstawiają wydarzenia fikcyjne, rzeczywiste, czy są wykonane techniką animacji. Brak dźwięku sam w sobie nie wyklucza uznania utworu za audiowizualny, ponieważ definicja dopuszcza także utwory złożone wyłącznie z obrazów.

Definicja służy wyznaczeniu zakresu produkcji, których dotyczą przepisy ustawy o finansowym wspieraniu produkcji audiowizualnej. Ma więc znaczenie przy ustalaniu, czy dany projekt należy do kategorii utworów objętych tymi regulacjami. Wpływ na tę kwalifikację mają cechy samego utworu, a nie sposób jego późniejszego wykorzystywania. Ustawa odwołuje się bowiem do zasady, że utwór pozostaje audiowizualny niezależnie od pola eksploatacji wskazanego w przepisach o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wielokrotne odtwarzanie może odbywać się zatem w różnych formach, bez zmiany podstawowej kwalifikacji utworu.