Usuwanie obiektu kosmicznego

Usuwanie obiektu kosmicznego to, w rozumieniu ustawy o działalności kosmicznej, zaplanowane działanie związane z obiektem znajdującym się na orbicie okołoziemskiej, którego celem jest zakończenie jego obecności na tej orbicie albo opuszczenie przez niego określonego obszaru orbity geostacjonarnej. Istotne jest, że działanie jest wykonywane przez sam obiekt kosmiczny, zgodnie z ustalonym algorytmem, albo z pomocą operatora.

Definicja obejmuje więc kilka elementów, które muszą wystąpić łącznie:

• przedmiotem działania jest obiekt kosmiczny pozostający na orbicie okołoziemskiej;
• obiekt wykonuje określone czynności według algorytmu lub przy wsparciu operatora;
• działanie ma jeden z dwóch wskazanych celów: deorbitację obiektu albo jego wyprowadzenie poza obszar chroniony orbity geostacjonarnej.

Deorbitacja oznacza w tym kontekście takie doprowadzenie do zmiany położenia obiektu, aby przestał pozostawać na dotychczasowej orbicie okołoziemskiej. Drugim rozwiązaniem jest przemieszczenie obiektu poza obszar chroniony orbity geostacjonarnej. Są to odrębne sposoby osiągnięcia celu usuwania, dlatego obiekt nie musi być sprowadzony z orbity w każdym przypadku objętym definicją.

Znaczenie tego pojęcia polega na wyodrębnieniu w ustawie szczególnego rodzaju operacji dotyczących obiektów kosmicznych. Nie chodzi o samo zaprzestanie działania obiektu, jego przypadkową zmianę położenia ani bierne opuszczenie orbity, lecz o czynności realizowane według algorytmu lub z udziałem operatora i ukierunkowane na jeden z celów wskazanych w definicji. W praktyce pojęcie opisuje zatem kontrolowane postępowanie z obiektem znajdującym się na orbicie, prowadzące do jego deorbitacji albo oddalenia od chronionego obszaru orbity geostacjonarnej. Dla stosowania ustawy jest ono punktem odniesienia przy kwalifikowaniu określonych działań jako operacji usuwania obiektu kosmicznego.