Przepis pozwala kościelnym osobom prawnym prowadzić własną działalność ubezpieczeniową na rzecz duchownych oraz ich rodzin. Może ona funkcjonować niezależnie od ustawowego ubezpieczenia duchownych. Oznacza to, że przepis dopuszcza dodatkowy, wewnętrzny system ubezpieczeń. Jednocześnie ustawa wskazuje, że taka działalność nie jest uznawana za działalność gospodarczą. Uprawnienie to dotyczy kościelnych osób prawnych.

o stosunku Państwa do Kościoła Chrześcijan Baptystów w Rzeczypospolitej Polskiej

Przepis pozwala kościelnym osobom prawnym organizować własny system ubezpieczeniowy przeznaczony dla duchownych. Jest to rozwiązanie dodatkowe, ponieważ może funkcjonować obok ustawowego ubezpieczenia duchownych, a nie zamiast niego. Z przepisu wynika również, że taka wewnętrzna działalność, prowadzona na rzecz duchownych, nie jest uznawana za działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy. Dotyczy to działalności prowadzonej przez kościelne osoby prawne.

Ustawowe ubezpieczenie duchownych

Ustawowe ubezpieczenie duchownych w przepisach

o stosunku Państwa do Kościoła Chrześcijan Baptystów w Rzeczypospolitej Polskiej1 przepis

o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego w Rzeczypospolitej Polskiej1 przepis