Art. 560^3a Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące możliwości zabrania przez uczestnika postępowania przedmiotów osobistego użytku, przedmiotów niezbędnych do wykonywania osobistej pracy zarobkowej oraz zwierząt domowych ze wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, w sytuacji gdy uczestnik został zobowiązany do opuszczenia tego mieszkania lub zakazano mu zbliżania się do niego.

#### 1. Przedmiot wniosku

Uczestnik postępowania, który został zobowiązany do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania, może złożyć wniosek o zezwolenie na zabranie:
- przedmiotów osobistego użytku,
- przedmiotów niezbędnych do wykonywania osobistej pracy zarobkowej,
- zwierząt domowych będących jego własnością, niezbędnych do codziennego funkcjonowania lub pracy zarobkowej.

Wniosek ten musi zawierać szczegółowe określenie przedmiotów lub zwierząt domowych, które mają być zabrane, oraz uprawdopodobnienie korzystania z tych przedmiotów lub własności zwierząt i ich niezbędności do codziennego funkcjonowania lub pracy zarobkowej.

#### 2. Procedura rozpoznania wniosku

Sąd rozpoznaje wniosek niezwłocznie po jego wpływie, na posiedzeniu niejawnym lub rozprawie, po odebraniu wyjaśnień od wnioskodawcy. Sąd może zawiadomić wnioskodawcę o złożeniu wniosku oraz dopuszczalnych sposobach złożenia wyjaśnień telefonicznie lub za pośrednictwem poczty elektronicznej, o ile wnioskodawca podał odpowiednie dane kontaktowe.

Jeżeli wnioskodawca nie złoży wyjaśnień na piśmie lub nie stawi się na rozprawę w wyznaczonym terminie, sąd rozstrzyga na podstawie twierdzeń zawartych we wniosku. Wnioskodawca musi być pouczony o konsekwencjach niezłożenia wyjaśnień.

#### 3. Skuteczność i wykonalność postanowienia

Postanowienie sądu jest skuteczne i wykonalne z chwilą ogłoszenia. Prawomocne postanowienie oraz ustalenia faktyczne sądu nie wiążą sądu w postępowaniach dotyczących własności rzeczy. Na postanowienie przysługuje zażalenie do innego składu sądu pierwszej instancji.

#### 4. Wykonanie postanowienia

Uczestnik może zabrać wskazane w postanowieniu przedmioty lub zwierzęta domowe w obecności policjanta lub żołnierza Żandarmerii Wojskowej, po wcześniejszym uzgodnieniu terminu z osobą doznającą przemocy domowej. Przepisy art. 15ae ust. 1-3 ustawy o Policji oraz art. 18e ust. 1-3 ustawy o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych stosuje się odpowiednio.

Jeżeli postanowienie nie może być wykonane zgodnie z powyższymi zasadami, podlega ono wykonaniu w drodze egzekucji świadczeń niepieniężnych o wydaniu rzeczy ruchomej.

### Podsumowanie

Art. 560^3a k.p.c. wprowadza mechanizmy ochrony interesów uczestnika postępowania, który został zobowiązany do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania, umożliwiając mu zabranie przedmiotów niezbędnych do codziennego funkcjonowania lub pracy zarobkowej. Procedura ta jest szczegółowo uregulowana, aby zapewnić sprawiedliwe i szybkie rozstrzygnięcie, z jednoczesnym poszanowaniem praw wszystkich stron postępowania.

Kodeks postępowania cywilnego

Art. 755^4 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) wprowadza szczególne procedury, które mają na celu ochronę małoletnich w sytuacjach, gdy istnieje podejrzenie zagrożenia ich dobra. Przepis ten nakłada na sąd opiekuńczy obowiązek bezzwłocznego działania po otrzymaniu zawiadomienia od odpowiednich organów, takich jak Policja, Żandarmeria Wojskowa, czy inne wojskowe organy porządkowe.

#### 1. Obowiązek bezzwłocznego działania

Sąd opiekuńczy, po otrzymaniu zawiadomienia, jest zobowiązany do natychmiastowego podjęcia czynności mających na celu ustalenie sytuacji małoletniego. Bezzwłoczność działania sądu jest kluczowa, aby zapewnić szybkie i skuteczne zabezpieczenie interesów dziecka. W praktyce oznacza to, że sąd powinien niezwłocznie przystąpić do zbierania informacji i dowodów dotyczących sytuacji rodzinnej i bytowej małoletniego.

#### 2. Orzekanie w przedmiocie zabezpieczenia

Po ustaleniu sytuacji małoletniego, sąd opiekuńczy orzeka w przedmiocie zabezpieczenia. Zabezpieczenie może obejmować różne środki, takie jak umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej, ustanowienie kuratora, czy też inne działania mające na celu ochronę małoletniego przed potencjalnym zagrożeniem. Decyzje te są podejmowane na podstawie zgromadzonych dowodów i mają na celu zapewnienie dziecku bezpieczeństwa oraz stabilności.

#### 3. Wszczęcie postępowania dotyczącego władzy rodzicielskiej

Po ustaleniu sytuacji małoletniego, sąd opiekuńczy wszczyna z urzędu postępowanie dotyczące władzy rodzicielskiej, chyba że nie zachodzi konieczność jego wszczęcia. Oznacza to, że sąd ma obowiązek ocenić, czy istnieje potrzeba dalszego postępowania w zakresie władzy rodzicielskiej. Jeżeli takie postępowanie już się toczy, sąd może zdecydować o jego kontynuacji lub podjęciu dodatkowych działań.

#### 4. Wyjątki od wszczęcia postępowania

Przepis przewiduje wyjątki od obowiązku wszczęcia postępowania dotyczącego władzy rodzicielskiej. Sąd nie wszczyna takiego postępowania, jeżeli uzna, że nie ma takiej konieczności, w szczególności gdy odpowiednie postępowanie już się toczy. Taka sytuacja może mieć miejsce, gdy sąd uzna, że dotychczasowe działania są wystarczające do ochrony interesów małoletniego.

#### 5. Zawiadomienia od różnych organów

Art. 755^4 k.p.c. odnosi się do zawiadomień pochodzących z różnych źródeł, w tym z Policji (na podstawie art. 15a ust. 4 lub art. 15ad ust. 4 ustawy o Policji) oraz Żandarmerii Wojskowej (na podstawie art. 18 ust. 6 lub art. 18d ust. 4 ustawy o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych). Przepis ten obejmuje również zawiadomienia wynikające z art. 755^2 § 5 k.p.c., co wskazuje na szeroki zakres sytuacji, w których sąd opiekuńczy jest zobowiązany do podjęcia działań.

### Podsumowanie

Art. 755^4 k.p.c. stanowi istotny element systemu ochrony małoletnich, nakładając na sąd opiekuńczy obowiązek szybkiego i skutecznego działania w sytuacjach zagrożenia dobra dziecka. Przepis ten podkreśla znaczenie bezzwłoczności i kompleksowego podejścia do oceny sytuacji małoletniego, co ma na celu zapewnienie mu odpowiedniej ochrony i wsparcia.

Art. 66b Kodeksu wykroczeń wprowadza sankcje za niestosowanie się do nakazów i zakazów wydanych przez organy ścigania oraz sądy w kontekście przeciwdziałania przemocy domowej. Przepis ten ma na celu ochronę osób doznających przemocy domowej poprzez umożliwienie natychmiastowej reakcji na naruszenia wydanych środków ochronnych.

#### 1. Zakres zastosowania

Art. 66b Kodeksu wykroczeń obejmuje kilka sytuacji, w których osoba stosująca przemoc domową nie stosuje się do wydanych nakazów i zakazów:

1. **Nakaz natychmiastowego opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia oraz zakaz zbliżania się do tych miejsc**:
   - Wydany przez Policję na podstawie art. 15aa ust. 1 ustawy o Policji.
   - Wydany przez Żandarmerię Wojskową na podstawie art. 18a ust. 1 ustawy o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych.

2. **Zakaz wstępu na teren szkoły, placówki oświatowej, opiekuńczej lub artystycznej, obiektu sportowego lub miejsca pracy, gdy osoba doznająca przemocy domowej przebywa na ich terenie**:
   - Wydany przez Policję na podstawie art. 15aaa ust. 2 ustawy o Policji.
   - Wydany przez Żandarmerię Wojskową na podstawie art. 18aa ust. 2 ustawy o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych.

3. **Zakaz zbliżania się do osoby doznającej przemocy domowej na wyrażoną w metrach odległość lub zakaz kontaktowania się z tą osobą**:
   - Wydany przez Policję na podstawie art. 15aaa ust. 1 ustawy o Policji.
   - Wydany przez Żandarmerię Wojskową na podstawie art. 18aa ust. 1 ustawy o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych.

#### 2. Sankcje

Za niestosowanie się do powyższych nakazów i zakazów przewidziane są kary:
- Aresztu,
- Ograniczenia wolności,
- Grzywny.

#### 3. Znaczenie praktyczne

Przepis ten ma kluczowe znaczenie w kontekście ochrony ofiar przemocy domowej. Umożliwia on natychmiastową reakcję na naruszenia środków ochronnych, co jest szczególnie istotne w sytuacjach, gdzie istnieje ryzyko eskalacji przemocy. Wprowadzenie sankcji za niestosowanie się do nakazów i zakazów ma również działanie prewencyjne, zniechęcając sprawców przemocy do łamania wydanych środków ochronnych.

#### 4. Wnioski

Art. 66b Kodeksu wykroczeń jest istotnym elementem systemu przeciwdziałania przemocy domowej. Jego skuteczność zależy jednak od właściwego stosowania przez organy ścigania oraz sądy. Kluczowe jest również zapewnienie odpowiedniego wsparcia dla ofiar przemocy domowej, aby mogły one skutecznie korzystać z przysługujących im środków ochronnych.

W kontekście praktyki prawniczej, ważne jest, aby prawnicy byli świadomi istnienia tego przepisu i potrafili skutecznie doradzać swoim klientom w zakresie jego stosowania. W szczególności, prawnicy powinni być w stanie pomóc ofiarom przemocy domowej w uzyskaniu odpowiednich nakazów i zakazów oraz w egzekwowaniu ich przestrzegania.

Kodeks wykroczeń (kw)

To przepis nowelizujący, a nie przepis merytoryczny. Jego jedyną funkcją było zmienienie brzmienia innego aktu, czyli ustawy o Policji. Sama treść wprowadzonych zmian nie została w tym miejscu przytoczona.

### Najważniejsze punkty

- Adresatem przepisu jest tekst ustawy o Policji, a nie obywatel ani organ stosujący prawo - z samego artykułu nie wynika żaden obowiązek ani uprawnienie.
- Zmiana obejmuje wykaz poprawek do aktu zmienianego, wyliczonych w akcie nowelizującym.
- Treść wprowadzonych zmian nie jest w tym miejscu odtworzona, więc z komentowanego fragmentu nie da się odczytać, na czym polegały.
- Skutek nastąpił jednorazowo, wraz z wejściem przepisu w życie: brzmienie aktu zmienianego zostało wtedy przeredagowane.
- Stan prawny odczytuje się z aktualnego brzmienia ustawy o Policji, a nie z tego artykułu.

### W praktyce

Przy ustalaniu stanu prawnego nie szuka się rozwiązania w tym artykule, lecz w obowiązującym brzmieniu ustawy o Policji. Komentowany przepis pozwala jedynie ustalić, że to ten akt ingerował w treść aktu zmienianego.

o obronie Ojczyzny

Art. 297e Ordynacji podatkowej wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące udostępniania danych niezawartych w aktach spraw podatkowych, które znajdują się w Centralnym Rejestrze Danych Podatkowych. Przepis ten określa, jakie podmioty mogą uzyskać dostęp do tych danych oraz w jakim zakresie, co ma na celu zapewnienie odpowiedniego poziomu ochrony danych podatkowych oraz ich wykorzystania wyłącznie w celach zgodnych z prawem.

#### 1. Zakres podmiotowy

Przepis wymienia konkretne instytucje, które mogą uzyskać dostęp do danych:

1. **Centralne Biuro Antykorupcyjne (CBA)** - w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w art. 2 ust. 1 ustawy o CBA.
2. **Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego (ABW)** - w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w art. 5 ust. 1 ustawy o ABW oraz Agencji Wywiadu.
3. **Minister właściwy do spraw wewnętrznych** - w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w ustawie o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego.
4. **Minister właściwy do spraw informatyzacji** - w zakresie niezbędnym do zapewnienia funkcjonowania usług dostępnych w e-Urzędzie Skarbowym udostępnianych przy użyciu aplikacji mObywatel.
5. **Policja** - w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w art. 1 ust. 2 pkt 4 ustawy o Policji.
6. **Straż Graniczna** - w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w art. 1 ust. 2 pkt 4 ustawy o Straży Granicznej.
7. **Minister właściwy do spraw zagranicznych** - w zakresie niezbędnym do podejmowania środków ograniczających w związku z działaniami destabilizującymi sytuację w Ukrainie.
8. **Prokurator** - w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w art. 3 § 1 pkt 1 i 8 ustawy - Prawo o prokuraturze.
9. **Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego (KNF)** - w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym.

#### 2. Zakres przedmiotowy

Dane, które mogą być udostępniane, to dane niezawarte w aktach spraw podatkowych, ale znajdujące się w Centralnym Rejestrze Danych Podatkowych. Przepis wyraźnie wyłącza dane określone w art. 297c Ordynacji podatkowej, co oznacza, że dane te nie mogą być udostępniane na podstawie art. 297e.

#### 3. Warunki udostępniania danych

Udostępnianie danych jest ograniczone do zakresu niezbędnego do realizacji zadań określonych w odpowiednich ustawach regulujących działalność poszczególnych instytucji. Oznacza to, że instytucje te mogą uzyskać dostęp do danych tylko w takim zakresie, w jakim jest to konieczne do wykonania ich ustawowych obowiązków.

#### 4. Forma udostępniania danych

Przepis przewiduje możliwość udostępniania danych również za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. Jest to istotne z punktu widzenia efektywności i szybkości przekazywania informacji, co może być kluczowe w kontekście działań operacyjnych prowadzonych przez wymienione instytucje.

### Wnioski

Art. 297e Ordynacji podatkowej stanowi ważny element systemu prawnego, który ma na celu zapewnienie odpowiedniego poziomu ochrony danych podatkowych oraz ich wykorzystania wyłącznie w celach zgodnych z prawem. Przepis ten precyzyjnie określa, które instytucje mogą uzyskać dostęp do danych oraz w jakim zakresie, co ma na celu minimalizację ryzyka nadużyć i zapewnienie, że dane te będą wykorzystywane wyłącznie w celach związanych z realizacją ustawowych zadań tych instytucji.

Ustawa o Policji

Ustawa o Policji w przepisach

Kodeks postępowania cywilnego2 przepisy

Kodeks wykroczeń (kw)1 przepis

o obronie Ojczyzny1 przepis

Ordynacja podatkowa1 przepis