Ustawa o działalności pożytku publicznego

„Ustawa o działalności pożytku publicznego” to określenie używane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych jako skrótowe wskazanie konkretnego aktu prawnego. Nie oznacza ono ogólnie wszystkich przepisów dotyczących działalności społecznej ani dowolnej ustawy związanej z organizacjami społecznymi. Odsyła do ustawy zatytułowanej „o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie”.

Elementy tego określenia:

• wskazuje konkretną ustawę, a nie pojedynczy przepis lub instytucję;
• identyfikuje ją przede wszystkim przez jej pełny tytuł;
• obejmuje akt prawny poświęcony działalności pożytku publicznego oraz wolontariatowi.

Definicja ma charakter odsyłający. Jej zadaniem jest ujednolicenie języka ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i uniknięcie konieczności każdorazowego powtarzania pełnej nazwy wskazanego aktu. Jeżeli przepis podatkowy posługuje się tym określeniem, należy rozumieć je jako odniesienie do tej właśnie ustawy, a nie jako samodzielną definicję działalności pożytku publicznego.

W praktyce znaczenie hasła polega na ułatwieniu odczytywania przepisów podatkowych. Pozwala ustalić, do którego aktu należy sięgnąć, gdy regulacja podatkowa wiąże określone skutki prawne z rozwiązaniami dotyczącymi działalności pożytku publicznego lub wolontariatu. Sama definicja nie opisuje tych skutków, nie wymienia podmiotów uprawnionych i nie określa zasad prowadzenia takiej działalności. Wskazuje jedynie, jaki akt prawny należy rozumieć pod użytym w ustawie podatkowej skrótem. Dzięki temu zachowana jest spójność terminologiczna, a odesłania do regulacji dotyczących pożytku publicznego są krótsze i bardziej jednoznaczne.